Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 22 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

6411871
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
666
1395
2061
10304
9476
757048
6411871

Uw IP: 54.211.101.93
07-12-2021 09:53

Column: De inpakkers

‘Tout wijn- en voedsel-minnend journaille’ draafde weer eens op. Als ik dat lees dan zie ik al voor me wie daarmee voornamelijk worden bedoeld. Die wijn-letterknechten rukten op naar ‘’golfressort’ Engelenburg te Brummen. Ze hadden zich door het 'virus' al zolang opgesloten gevoeld. Proeven kon alleen nog maar digitaal uit toegestuurde of zelf aangeschafte flessen. Geen collega naast je met wie je nog eens wat had kunnen uitwisselen of een spuwbak had kunnen delen. Saaie vertoning met als kernvraag: wie was ermee gediend als de geproefde wijnen ook nog eens schaars of moeilijk te krijgen waren?

 

 

 

Groot uitpakken
Maar ziet: nauwelijks zijn de overheidsmaatregelen versoepeld, of wat gemakshalve onder ‘journaille’ wordt samengeharkt, brak los. Op naar de Engelenburg. Waarom eigenlijk? Nou, daar wilde wijnimporteur Vinites eens groot uitpakken met het feit dat-ie er een ‘account’ had bijgekregen. Een acquisitie dus. Nou en? Dat gebeurt bij allerlei collega’s geregeld, maar die proberen daar hoogstens een promo-persbericht over te slijten. Vinites vond dat het deze keer eens anders moest. Verstuurde een verlokkende invitatie en bereidde intussen een inpakceremonie voor die z’n hoogtepunt moest beleven in een versierlunch van 3 gangen: amuse van tonijn en kreeft, forel met krab, bief Wellington met ( door collega-koks al verbannen) ganzenlever en duif. Als bijgerechten kregen de watertanders oester en brioche met truffel voorgezet. Als dat die woordslijters nog niet tot promotie zou bewegen, wisten ze het bij Vinites ook niet meer.

 

Adel verplicht
Wat was de ‘boodschap’ van de Haarlemse importeur? Dat ze daar Zuid Afrikaanse wijnen gaan verkopen. Van Creation Estate Uit de Hemel- en- Aarde- Vallei. Een wijnboer met als filosofie: ‘Wijn maken is een delicate kunst die terughoudend moet zijn om de nuances van de herkomst te kunnen vastleggen’. Tjonge, adel verplicht, zou ik zeggen. En om dat te kunnen ervaren kregen de ‘schrijvers’ ook nog twee zogeheten topwijnen voorgezet: een Chardonnay en een Pinot Noir, met een specifiek terroir-expressie.

 

Bij zulk vermeend ‘journaille’ zou ik die dag onder geen beding hebben willen horen. Wie zich laat optrommelen voor zo’n doorzichtige promotiestunt om drie keer niks, markeert zichzelf als een blamage voor het journalistieke vak. Kwam er ‘nieuws’ uit die vertoning? Nee, en dat wist je al toen de 'invitatie' voor dit gedoe kwam.

 

Niettemin zullen figuren in de categorie verleidbare ‘wijnschrijvers’ en ‘foodies’ het wel naar hun zin hebben gehad. Vooral die laatste sekte duikt overal op waar iets te halen valt en mag meedoen, ook al komt er dagelijks nog geen handvol bezoekers langs bij de schrans- websites. Daar wil een serieuze journalist niet bij worden opgeteld.

 

Deze vertoning heeft weer eens laten zien wat invitaties van dit gehalte voor inpak-gevoelig volk aantrekken. Daarmee is dan tevens duidelijk wie er waarom zijn weggebleven.