Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 31 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

6131967
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
204
1502
204
15256
27253
442528
6131967

Uw IP: 3.234.252.109
14-06-2021 03:45

Column: Maatnemers

Wijn-snoevers. Je komt ze op elke fysieke proeverij wel tegen. Ze hebben een cursusje bij een beunhazende ‘wijnleraar’ achter de kiezen en weten er nou alles van. Of in ieder geval meer dan van die wijndrinkers die al juichen als ze iets generieks zonder schimmel hebben geslikt. En daar kan hinderlijk volk bij zitten. Lieden die belerend rondgaan en argeloze innemers gretig onthullen waarom ze bij bepaalde flessen beter weg kunnen blijven.

 

 

 

Soortgelijke verschijnselen, met als resultaat een digitale discussie, hebben zich ook in coronatijd voorgedaan. Proevers van verschillend kaliber of van onderscheidende expertise vonden het af en toe nodig elkaar de maat te nemen. Wie zich positief uitsprak over een ‘commerciële’ Chardonnay uit massaproductie werd - niet altijd fatsoenlijk - gekraakt om z’n wansmaak. Want voor hetzelfde geld was er wel iets beters aan de markt.

 

Onderscheid

Smaken verschillen en maken een ontwikkeling door. Wie het tot ‘professional’ heeft gebracht, proeft vanuit een bepaalde genetische structuur, met een andere instelling en een meer geoefend palatum dan een willekeurige consument. Er zijn klassewijnen die niet tot de voorkeur van de beginner doordringen. Dus dient er onderscheid te worden gemaakt tussen wijnen die de ‘gewone’ wijndrinker ‘lekker’ vindt en wijnen van een niveau dat de professional hoog acht.

 

Is het dan nodig dat de een de ander (m/v) de maat neemt, hem verwijt dat hij ‘niet kan proeven’ of hem belachelijk maakt omdat hij, om maar eens iets te noemen, een lichtelijk zoete afdronk waardeert, die hogere wijngoden zo verafschuwen? Nee, want met welk recht zou ‘eenvoudiger’ smaakplezier een proces verbaal van de wijnpolitie moeten opleveren?

 

Laat ze toch

Ik herinner mij een jury-proeverij van concourswijnen, waarvan de beste tien bij wijze van experiment mochten worden na-geproefd in een wijnclub van beginners. Uitslag: niemand zou een van die wijnen voor z’n plezier in huis halen. Dat zegt voldoende over de waarderingsafstand tussen wijnen die om hun klasse professioneel worden bekroond en wijnen die op basis van persoonlijke voorkeur worden aangeschaft en kwalitatief ver van die klasse vandaan blijven.

 

Collega Jamie Goode van Wijnanorak drukte het dezer dagen als volgt uit:

“As a wine trade, aren’t we too focused on ranking and ‘the best’, when shouldn’t we be promoting all wines, and encouraging people to drink what they enjoy?”

Niettemin erkent ook hij dat professionele appreciatie van een wijn te maken heeft met ‘esthetische evaluatie’, waarvoor analytische vaardigheden onmisbaar zijn.

 

Geslipt

En ook die expert kan wel eens uitglijden. Zo herkende een jurylid z’n eigen wijn niet die in de finale van een concoursproeverij stond. Tekst uit zijn proefnotitie: ‘Lijkt wel of deze wijn hier is verdwaald. Had nooit de finale mogen halen’.

 

In feite schoffeerde hij daarmee ook zijn collega-juryleden.

 

Zolang professioneel 'evalueren'  op klasse en voorkeur-selectie niet uit elkaar worden gehouden, is iedere discussie over praal- en prutsproevers zinloos.