Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 453 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

6289522
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
181
1499
8485
11354
28066
608757
6289522

Uw IP: 3.236.55.22
18-09-2021 02:54

Column: Nep-kortingen

 

Het houdt maar niet op. Iedere maand opent er wel een website van nieuwe wijnverkopers. En uiteraard zijn ze stuk voor stuk nog ‘unieker’ in hun handel dan wat er al rond fietst. De een zoekt het in scherpe prijzen. De ander in het soort dienstverlening, waarvoor je niets anders hoeft te doen dan afrekenen. En ik heb al aanbieders zien oprijzen die denken dat ze met Chinese wijnen exclusief overeind kunnen blijven. Ieder z’n goesting, zeggen mijn buren, ‘maar ge gaat gewaar worden dat er geen eindeloze rek zit in de verbruikerskoek’. Desondanks kwamen er afgelopen veertien dagen weer twee nieuwe wijnverkopers op de markt. De ene is Ton Elias, de omvangrijke ex-politicus die al liefhebber was en onder eigen naam alleen verkoopt wat-ie zelf lust. De andere nieuweling is Wijnjuweel, een groepje samenwerkende professionals die het eens in de verkoop willen proberen. Ze hebben de clubbladen van aantal grote organisaties plat geadverteerd met ‘zorgvuldig samengestelde proefpakketten’. Een selectie van ‘professionele wijnkenners’’ tegen een ‘scherpe prijs’. Die ligt zo tussen de 7,50 en 10 euro. Op de website kom je er niet achter wie de verkopers zijn. Er wordt ook gezwegen over de wijnkenners die hen aan die pakketten hebben geholpen. Per stuk moeten die 60 euro kosten, maar daar krijg je meteen al 30 euro af met een ‘code’. Er rolden al vier van die ‘besparings’-bonnen voor een eerste bestelling bij mij binnen.

 

 

 

Verzonnen?
Dat brengt me bij het punt kortingen, een verschijnsel waarin ons land uitblinkt en waar vooral kopers van boven de Sloot dol op zijn. Die laten zich graag ‘voordelen’ aanpraten die er in feite niet zijn. Zodra ze een doorgestreepte prijs zien en vervangen door een lagere, springen de pegels al in hun broekzak. Ze vragen zich niet af waar die doorgestreepte prijs vandaan komt. Is die verzonnen of herleidbaar? Geen kortingsjager die er zich mee bezig houdt. Een landelijk onderzoek van de consumentenbond naar (fictieve) wijnprijzen kan ik mij evenmin herinneren. Toch zou het de moeite waard zijn om de misleiders eens te scheiden van de integere verkopers en een zwarte lijst van bedotters op te stellen. De Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit hoort daar tegenwoordig achteraan te zitten. Wanneer gebeurt dat? Zonder gerichte klacht geen actie, is de ervaring.

 

Regel is nu: niet meer dan 25 % 'ware' korting op wijnaanbod. Probeer dat in recalicitrant  Polderland maar eens te handhaven. De trucs zijn niet van de lucht. Wijnwijs heeft eerder wijnpiraten ontmaskerd die met kortingen op zelfbedachte prijzen werkten. De reductiegolf spoelt intussen zo hevig over het land, dat we ons afvragen of die niet door knoeiers is vervuild.

 

Asperges
Vindingrijk zijn sommige aanbieders wel. Zo las ik dezer dagen dat een wijnverkoper ‘mijn asperges zou betalen’ als ik bij hem zou bestellen. Een nieuwe variant op de kortingslitanie, die we vooral in deze coronatijd veel tegenkomen. Maar inventief of niet, al die ‘échte’ kortingen tonen aan dat er muziek in de prijzen zit. En dat de een met minder marge genoegen neemt dan de ander.

 

Ben benieuwd wie de eerste wijnverkoper is die de consument transparant laat zien waar de ‘originele prijs’ vandaan komt en dat je alle 'voordeel' niet zelf betaalt.