Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 40 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

6132013
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
250
1502
250
15256
27299
442528
6132013

Uw IP: 3.234.252.109
14-06-2021 04:07

Column: weg met alcohol

 

Van alcohol-hater Wim van Dalen hebben we sinds de uitbraak van de coronacrisis weinig gehoord. Maar denk maar niet dat hij zich door de horecasluiting heeft laten geruststellen. Wie z’n ‘beleidsplan’ consumeert, mag vrezen dat z’n Stichting Alcohol Beleid nog steeds sleutelt aan een ‘nuchtere’ habitat. Dus ook de dagen van de wijnwereld zijn geteld. Daarvan zal straks de vaderlandse canon ongetwijfeld gewag maken. Wie heeft Nederland drooggelegd? Niet ingenieur Lely met z’n IJsselmeer-polders. Maar Wim van Dalen, die de glasbak koestert als zijn favoriete straatmeubilair.

 

 

 

Goed dat zo’n man er is geweest. Nou ja, geweest, we zijn nog niet van hem af. En wee de wijndrinker die zelfs maar voor de gezelligheid aan een ‘glaasje’ nipt. Die is net zo erg als een drugs-adept. Een slachtoffer van de alcoholindustrie. En die is geen lang leven meer beschoren, denkt Wim, alcoholhater Nummer Een in polderland en directeur van de stichting die nog altijd STAP heet. Eigenlijk een advies om te gaan stappen. En daar begint nou juist de ellende die Wim bevecht.

 

Veranderd

Die laatste twee letters staan voor Alcohol Preventie. Maar omdat dit een hilarische overschatting van korte-termijn-resultaten suggereert, heeft de onvermoeibare alcoholbestrijder Preventie maar veranderd in Beleid. In feite had die stichting dus STAB moeten heten. Dat is dan weer Engels voor steken. En het steekt Wim dat de alcoholindustrie zich nog overal even arglistig als verraderlijk coöperatief onderuit ‘lobbyt’. Met een ‘constructieve grondhouding’ meepraten over een gezondere leefstijl, maar het tegendeel uitventen. Zo’n club haal je niet aan tafel als je een Preventie-akkoord in de volksgezondheid afsluit, vindt Wim. Niettemin domineerde ook hier de macht van drankmagnaten die volhouden overal aan te willen meewerken en zich intussen aan niks schadelijks voor hun eigen commercie verplichten.

 

Van Dalen heeft, zo liet hij ooit in een grote ochtendkrant weten, een scenario voor ogen dat met steun van de gezondheidsinstituten en soberheids-wetenschappers alcohol op termijn uit de samenleving drukt. Net zoals dat met sigaretten en aanverwant tabakstuig al gebeurt. Wim ziet het al voor zich. Drinkers die wijnboeren, de wijnhandel, de sterke-drank-industrie en haar samenzwerende satellieten voor de rechter slepen. En met hulp van geldwolven die zich advocaat noemen miljoenen schadevergoeding eisen voor de fysieke en geestelijke sloop die het verslavende aanbod hen heeft laten ondergaan. Dat alles binnen zó’n geraffineerd promotiesysteem dat de ‘eigen verantwoordelijkheid’ er vergiftigd in verdronk.

 

Gegrild

Als het aan alcohol-Grootinquisiteur Wim ligt, kan straks ook alles wel inpakken wat met flankerende verdienmodellen te maken heeft. Alle aanbieders dienen er rekening mee te houden dat ze straks vanuit verborgen achterkamertjes moeten opereren. Met in het verschiet massaontslagen in de branche, suikerarme sappen met of zonder prik in de supermarkt, een ‘droge’ horeca en een herleving van de dranksmokkelarij, waarvan de aanpak dan weer legio banen bij de douane oplevert. Perswijn en Winelife kunnen zich als verboden en uitgebraakte blaadjes straks alleen nog voor verkoop onder de toonbank handhaven. Al het afgedane wijn-bling en verdere alcoholisch besmette parafernalia zullen worden weggemoffeld, totdat ze in de clandestiene handel geld opleveren, want zo zit de Hollander in elkaar. En er zal in de hitte van deze nationale verdoemenis geen vulmateriaal meer overblijven voor de Grote Hamersma of de Omfietsgids. Heel die meute die nu nog zegt ‘verantwoord’ aan de wijn te zijn, wordt straks maatschappelijk gegrild.

 

Ontploft

Een wenkend perspectief is ook een Wijnologen Opruimings Dienst (WOD), ter verdelging van al het alcoholgepeupel dat zich ooit in hoge wijnbaantjes had gemanoeuvreerd. Kortom: de nationale wijnpaus wordt met hofkliek vanwege gezondheidsketterij als ‘persona non grata’ het land uit gemieterd. En uiteindelijk zal de wijnwereld dan onder druk van voortgeschreden normbesef zijn geëxplodeerd. Voorziet en denkt Van Dalen, die hem vroeger zèlf stevig raakte en er nu als Droogstaander anderen van laat lusten.

 

Met zijn Alliantie van Gelijkgestemde Wijnverfoeiers is hij al een eind op weg. Alcohol slikken moet het net zo vergaan als roken. Het duurt nog even, maar dan zal er in ieder overheids-of gezondheidsgebouw een actiezin op de muur verschijnen die Wims voorkeursdrankje verraadt: ‘Het ga u wèl met chocomel’.