Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 76 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5944712
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
193
2121
2314
11485
13799
282749
5944712

Uw IP: 3.215.180.226
09-03-2021 02:05

Column: Verkoop-trucs

Dure wijn. Daarover hebben duiders het meeste wel gezegd. Dat de snobistische consument zich graag met open ogen laat beduvelen. Dat de graaiers onder de wijnmakers daarom graag als ‘marketing’-truc loslaten: vraag wat je wilt, een gek geeft het er wel voor. Met Gaia als Europees boegbeeld van de overdrijving. Dat meuk in duur geëtiketteerde flessen herhaaldelijk hoger wordt gewaardeerd dan redelijke wijn in ordinaire verpakking. En dat lijstjes met de ‘duurste wijnen ter wereld’ nog altijd indruk maken op patsers.

 

 

 

Speciaal die laatste categorie verwijs ik graag naar de website Wine-Searcher. Die houdt de dagelijkse prijsontwikkelingen bij en presenteert op basis van eigen omzet-registratie periodiek de hoogste wijnprijzen. We krijgen daarmee een totaal ander beeld dan wat rangschikkende proevers van internationale reputatie, maar ook sommige polder-eetwebsites ons daarover denken te moeten voorhouden.

 

Maatstaven

Goed, er zijn grootste gemene delers. Zo waren en zijn Château Lafite 1787, Cheval Blanc 1947 en de Bourgognes van Henri Jayer en Domaine de la Romanée Conti geregeld in de mondiale eredivisie aan te treffen, zonder dat de top-lijstjes elkaar dekken. Bij de een gaat het om ‘de duurste wijnen ooit’, bij de ander om de prijzigste wijnen van dit moment, terwijl de veilinghuizen voor collectioneurs weer hun eigen ‘duurste’ wijnen inventariseren. De patser wil vooral graag weten wat vandaag de duurste ‘gangbare’ wijnen zijn. Daarvoor surft-ie dan naar Wine-Searcher, waar ze op basis van eigen cijfers geregeld van een ‘top’ bevallen. Welke maatstaven gelden daarvoor? Dat leggen ze daar duidelijk uit. De gemiddelde flesprijs wordt berekend op basis van alle internationaal courante jaargangen nadat -voor de meest recente situatie- alle prijslijsten zijn geanalyseerd. Voor de duurste wordt dan zowel de gemiddelde als de maximumprijs weergegeven. En daartussen kunnen duizenden euro’s verschil zitten.

 

Snob-appellaties

Wat hebben eenvoudige wijnliefhebbers eigenlijk aan zo’n toplijstje? Het laat hoogstens zien welke wijnstreek zich in de meeste belangstelling van speculanten mag verheugen. Of waardoor nieuwe rijken en etiketkopers zich voelen aangetrokken. In flagrante tegenstelling tot de wereldwijde belangstelling van wijnexperts voor de Bordeaux-primeurproeverijen, komen wijnen uit die streek er bij Wine-Searcher nogal eens bekaaid af. Herhaaldelijk nam de Bourgogne de top grotendeels voor z’n rekening. Een Belgische wijn-collega vatte dat wijnbeeld eerder samen onder de benaming: snob-appellaties. En die spreken de gewone wijnconsument nauwelijks aan, evenmin als de zogeheten professionals die zelf zelden meer dan 25 euro aan een fles besteden.

 

Aardig dus om te weten wat er aan prijsontwikkelingen gaande is. Maar van geen enkel nut voor de polderlandse wijndrinker die een feestvoorraadje aanhoudt of een eigen wijnkelder wil ‘opbouwen’. Die koopt liever flessen ‘waar je de prijs aan afdrinkt’.