Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 262 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5694787
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
293
1753
5083
11770
34085
9670
5694787

Uw IP: 3.238.8.102
22-10-2020 05:12

Column: Gat in wijnscriptie

 

En diep gat in een wijnscriptie. En nog wel in die van een verse magister vini. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Reclamemaker, merkenbouwer en wijnexpert Bernd Weeke zegt de stelling te hebben 'bewezen' dat de wijnbranche niet kan ontkomen aan een nieuw public relations- en public affair-beleid. Zijn die stelling en het bewijs daarvan dan nodig? Al herhaaldelijk is aangetoond dat het PR-beleid vanuit de wijnsector  verbrokkeld, ontoereikend, niet trefzeker en deels achterhaald is. Dat het daarom een andere kant op moest, had Bernd al lang van kritische columnisten kunnen weten. Een deel van de branche heeft zich dat ook aangetrokken en het beleid aangepast, in plaats van geblinddoekt te navelstaren. Waarom dan een bewijs construeren voor wat al gaande is en, als de kip te lang broedt, af en toe een duwtje nodig heeft?

 

 

 

Constante

Public relations drijft mee op de stroom van verandering, die enige constante die ons blijvend achtervolgt en inhaalt. De essentie ervan blijft: 'Be good and tell it'. Oudbakken presentaties passen daar niet bij. Dat had de branche, denk ik, al eerder in de gaten dan tot de nieuwe magister was doorgedrongen. De wijnwereld en de organisaties daarbinnen zouden zich meer met één gezicht moeten presenteren. Het ‘publiek’ kan zich niet tot één organisatie wenden, poneert de magister terecht. Los van de inhoud vindt Weeke het ook al dáárom geboden het PR-beleid in beweging te zetten. Kennelijk achtte hij het daarvoor nodig in de opstelling en standpunten te duiken van tientallen nationale en internationale organisaties in de wijnwereld en van ‘stakeholders’. Hij plaatst er dik 100 noten bij en verwijst naar een hoeveelheid literatuur waarvan het consumeren hem maanden, zo niet jaren zou hebben gekost.

 

Erudiet

Wij moeten daaraan de indruk overhouden dat de man ondanks de wijdlopigheid van zijn presentatie zichzelf tot de ‘erudieten’ wil rekenen. Zonder die suikerspin waarin het 'bewijs' voor zijn stelling is verpakt, was dat ook wel gelukt.  Zo hoef ik niet te weten dat er een IARD bestaat of wat die club aan 'responsible drinking' doet. Om als mosterd na de maaltijd voorgehouden te krijgen dat de wijnsector een aangepast PR-beleid moet gaan voeren omdat de bevolking groeit, het klimaat verandert en daarop nog onbekende menselijke psychologische reacties zullen volgen.

 

Afweten
Het moet gezegd dat de scriptie gemakkelijk leest. Weeke is als het ware in taalgebruik en woordkeuze opgevoed, formuleert duidelijk en met gepaste afstand en geeft duidelijk aan waar hij zélf staat. Maar daar waar ik verwacht dat hij aandacht zal geven aan de bijdrage van de kritische journalistiek aan het wijndebat, aan het uit hokjesgeest, aarzeling en terughoudendheid opgebouwde imago van de branche, aan het toenmalig discutabele wijnonderwijs en de ontmaskering van wijnpiraten, laat hij het afweten. Al zo’n twintig jaar proberen serieuze wijncolumnisten de wijnsector kritischer naar buiten te laten treden dan in de beperkte rol van belangenorganisatie. En daar is vooral de laatste jaren positief op gereageerd. Een onderscheiding als de Wijnrank wordt tegenwoordig niet meer uitsluitend gezien als waardering voor bevordering van de wijnverkoop, maar zeker ook voor onderzoek naar wat er mis is gegaan binnen de branche, of zou moeten worden omgebogen. Weeke heeft aan die resultaten nauwelijks een woord gewijd. En daar zit het gat in zijn scriptie, hoe ambitieus hij ook naar volledigheid mag hebben gestreefd. Zijn examinatoren stonden erbij en keken ernaar.

 

Onduidelijk
Dat er in de toekomst, naar het uitgangspunt minder maar beter, ruimte blijft voor "samen genieten van smaak en rijke historie’’ zet de branche voor de lange termijn 'nog niet echt strategisch' in, vindt niet alleen Weeke. Veranderen verloopt niet zonder leerproces, dat nu eenmaal rekening dient te houden met tegenvallers en obstakels. De mening(en) die de nieuwe magister daarover loslaat 'zijn gebaseerd op de betekenis die we door middel van taal aan feiten geven', filosofeert hij. Desondanks houdt Weeke, naar een uitspraak van de Franse auteur Gustave Flaubert overeind: "Er is geen waarheid, alleen maar perceptie''.

En die moet ons dan aan het enige juiste PR-beleid helpen, zoals de magister dat bepleit: andere taal gebruiken, minimum leeftijd invoeren, etiketinformatie, duurzaamheid op alle fronten, storytelling ondersteunen en smaakonderwijs doorvoeren.

Niks nieuws dus.

En eerder het tegendeel van 'magistraal'.

 

 

* De scriptietekst is te vinden op: www.magistervini.nl/ imbinaries b.weeke