We hebben 71 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3903828
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
525
1635
8870
1253560
8870
58628
3903828

Uw IP: 34.204.193.85
06-06-2020 08:29

Column: Gesponsorde fake

Al werkt de huidige afzetcrisis niet mee, iedereen probeert z’n wijn zo duur mogelijk te verkopen. En dan gaat het niet alleen over de prijs. Wie aan ‘branding’ doet, een blasé-term voor slimme verkoop aan nieuwere lichtingen proevers, hoort bij de voorhoede van de ‘marketing’-mode. Millenials die kiezen voor meer ‘zoet’ in de afdronk. Of voor ijsblokjes in de champagne. Is dat bezwijken voor de vraag? Of een poging om nieuwe markten te creëren? En in hoeverre legt het daaraan bestede budget tevens de kiel voor een nieuwe 'trend'?

 

 

 

De commercie blijft altijd zoeken naar nieuwe verlokkingsmethoden. Zolang zich dat zonder list en bedrog voltrekt en de overdrijving binnen de perken blijft van wat de 'markt' bereid is te geloven, voelt niemand zich daarmee 'gegrepen'. Maar de tijden zijn veranderd. Fake wordt steeds meer verpakt en opgedist alsof het waarheid is. Die wordt zelfs internationaal gesponsord. En helaas blijft ook de wijnwereld niet vrij van rommelend gespuis.

 

Opblazen

Bij het binnentreden van deze eeuw verklaarde een groep 'wijnschrijvers' in een interview dat ze 'niet te koop' waren. Ze verzekerden altijd hun 'eigen mening' te geven. Nu zeggen ze dat nog altijd. Terwijl ze in werkelijkheid, bewust of onbewust, worden geconditioneerd door de mate van 'inpakkerij' die ze op uitnodiging ervaren. Dat heeft nogal eens tot gevolg dat ze bijna infantiel weergeven wat wijnbedrijven en hun 'marketing'- afdelingen kwijt willen. Desondanks willen ze doorgaan voor 'onafhankelijk'. Verifiëren, oftewel ‘fact checking’ in eigentijds polderlands, is niet bepaald hun sterkste punt. Stel je voor dat het controleren van feiten het genoteerde verhaal zou opblazen. Dan zouden ze in hun coterie uit de gratie vallen. En dat schaadt het banksaldo. Hun 'kritiek' in het medium waarvoor ze werken heeft daarom vaak de geur en de kleur van eigenbelang. Voor de goede verstaander is het duidelijk dat wijnteksten vanuit een gesponsorde situatie positiever klinken, dan wanneer er geen geld achter zit. Het is al zover gekomen dat, om die indruk te vermijden, een Persgroep-magazine aan het slot van een reportage meldde: "Onze reisreportages kunnen (deels) door derden zijn betaald. Deze sponsors hebben geen invloed op de tekst, de foto’s en de vormgeving". Dat kun je van de RTL-kliek niet zeggen. Bij iedere wijnuitzending met landgenoten op weg naar commerciële wijnroem komt de naam van de sponsorende wijnprijsbreker groot in beeld. En ingewijden weten maar al te goed dat de kijker daar een geacteerde werkelijkheid wordt voorgehouden. Nou ja, geacteerd. Soms druipt het dilettantisme ervan af.

 

Meesterloos

'Geen invloed op de tekst' sluit niet uit dat de schrijver van de reportage vriendelijker voor zijn gastheer is, dan hij voor eigen rekening zou zijn geweest. Of dat hij geen indringende of kritische vragen stelt. Dus zo’n verklaring sluit belangenverstrengeling niet uit. Die werd weer eens duidelijk zichtbaar toen ik destijds een uitnodiging in de mail kreeg voor een proeverij van Spaanse wijnen. Lekker aangedikt, zoals het een commercieel pr-bureau betaamt. Tijdens het 'event' zal weer eens een meester-loze 'masterclass' worden gegeven, die-zo staat er nota bene openlijk bij- ook nog eens ‘gesponsord’ wordt door de zich presenterende wijnregio. Een gesponsorde 'masterclass'. Hoe 'bescheuert', zouden de Duitsers zeggen, moet je daarvoor zijn? Dat is erger dan keihard vloeken in de kerk. Dat is zelfs de ‘branding’ voorbij. En échte Masters of Wine zouden zich ervoor dood generen.

 

Schatplichtig

Steeds meer pr-bureaus vlakken met dit soort doorgeslagen initiatieven de grens uit tussen nieuws en betaalde ‘promotie’. Voor wijnschrijvers die dat voor zoete koek slikken, wordt het dan steeds moeilijker om overtuigend vol te houden: 'Ik ben niet te koop'. Nee, nee. Maar wèl verslaafd aan de kliek die profijtelijk wordt 'ontzien'. Of laat ik het netter formuleren: in toonzetting schatplichtig aan de 'mogelijk-maker'.

 

Ik ken het antwoord al: 'Wij herkennen ons daar niet in'.