We hebben 225 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3904023
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
720
1635
9065
1253560
9065
58628
3904023

Uw IP: 34.204.193.85
06-06-2020 10:43

Column: Wijn in crisistijd

 

Wekenlang een bedreigende stilte...

 

Bij nacht en ontij het bedreigend gevoel van de stilte. Af en toe een containerschip dat veraf gromt aan de horizon. Twee of drie honden-uitlaters aan het strand. Landinwaarts gevluchte meeuwen. Duinkonijnen, fazanten en eksters die zich onder mijn diervriendelijke eiland-balkon dagelijks in de voedselbank wanen. Voor de supermarkt ontsmetters die je veilig moeten laten winkelen. Duitsers die zich terug naar de Heimat haasten, totdat er op de parkeerplaats nog 5 auto’s overbleven. Ruim 3 weken heb ik in alcoholische abstinentie doorgebracht. Dat wil zeggen: wat de consumptie betreft. Voor desinfectie had ik uit de gruttersslijterij een fles dubbele graanjenever meegenomen, waarmee ik zelfs de verpakkingen ‘veilig’ hield.

 

Het maatschappelijk verkeer verliep vaak minder veilig. Fietsers die je op nog geen 30 centimeter afstand passeerden. Eilanders die vanuit hun eigen onkwetsbaarheidsgevoel eindeloos door gangpaden bleven scharrelen en geen plaats wilden maken voor vaak angstige anderen. Het meeste aandacht voor brood- en fruit-schappen. Alcohol doorgaans onaangeroerd. Zelfs  aanbiedingen tot 3 euro hielden pas op de plaats.

 

Geen files

Bij terugkomst in mijn dorp zag ik in de wijnwereld de crisis-reacties digitaal traag op gang komen. Een groothandel werd tweemaal teruggefloten omdat die niet aan particulieren mag verkopen. Het idee van een aantal snackverkopers die auto’s langs foodtrucks loodsten om toch zaken te kunnen doen, leverde geen keten van samenwerkende wijnverkopers op. De prijsboksers kwamen al evenmin met flitsende acties en hielden het doorgaans bij die speciale kortingscodes voor restanten.

 

Aanvankelijk werden er geen files gemeld van wijnconsumenten die zich met een vriendelijke roes tegen negatieve gedachten over het virus wilden wapenen. De alcohol- verkoop vertoonde eerder een daling, met uitzondering van het nul-bier. Een ‘cultureel’ verschil met de Verenigde Staten waar de wijnkopers er uren geduld voor over hadden om hun voorraden aan te vullen of uit te breiden.Toen eenmaal duidelijk werd dat langer thuis blijven weinig bestaansvariatie zou bieden, trok de vraag naar alcohol aan en piekte online ook de wijnverkoop.

 

En intussen proberen wijnweters en –verkopers hun kennis online om te zetten in ‘colleges’ en proeverijen. Want ook daar moet de schoorsteen blijven roken. Noodgedwongen sociale distantie. Terwijl wijnverbroedering het best gedijt in fysieke nabijheid. Dat kan buiten het eigen huishouden nu even niet. Maar eens houdt die ‘close down’ op. Of we dan ook onze ‘convivialiteit’ zullen aanpassen, is maar de vraag, al denken 'doorbrekende' psychologen van wèl.