We hebben 213 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3952102
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
497
1437
497
1311423
8208
48936
3952102

Uw IP: 34.204.198.244
06-07-2020 07:42

COLUMN: De Wijncoach

Wie kan er nog zonder coach door dit bestaan? Zelfs hoog geleerden die hun eigen gelijk met onderzoek konden bevestigen, vertrouwen zichzelf niet meer. Ze grijpen terug op wat collega’s al aan puin beweren te hebben geruimd. In feite hadden die al een coach moeten hebben. Om ze van uitlatingen te weerhouden die hele volksstammen al niet meer als steekhoudend beschouwen. Zoals bij dat recente symposium dat de wijncommercie wel eens zou leren al die wijnafraders van ‘verantwoorde’ repliek te dienen. Maar bij mijn weten zijn er, hoe hoognodig ook, nog geen breed praktiserende wijncoaches. Terwijl er toch een aardig verdienmodel uit dat vak te halen valt. Het is niet beschermd dus iedereen kan er zich voor uitgeven. En er valt in de wijnwereld genoeg te coachen. Bijvoorbeeld die mevrouw die op de website van Perswijn geen zweem van tegenwerk levert tegen wat uitgerangeerde wetenschappers daar over ‘gezondheidswinst’ hebben gespuid. Ze volgt hun eenzijdige betogen klakkeloos en geeft als uitsmijter het ‘commentaar’ dat al bijna tot cliché is verworden : drink minder maar betere wijn. En met die ‘bewapening’ moeten wijnverkopers het dan doen.

 

 

Wijn-onzin

Niet alleen in zo’n geval kan een wijncoach z’n nut bewijzen. Denk eens aan al die dikke wijn-ego’s die zich voortdurend op de borst kloppen als onovertrefbaar in doen en laten. Daar zitten vaak vinologen bij die voor zichzelf zijn begonnen en zich aan zelfoverschatting te buiten gaan. Of pas uitgebroede ‘sommeliers’, die te vaak te overdreven hun blaaskaken van elkaar doen en ons trakteren op zelf gevinifieerde wijn-onzin. Maar ook wat zich in ons land voor Wijngezag houdt zou wel een coach kunnen gebruiken. Al was het alleen maar om ze de bescheidenheid in te prenten die bij hun klasse past. En om duidelijk te maken dat wijn-gelijk niets met geld maar alles met bewezen feiten te maken heeft.
Bluffers als Larie Franz van De Wijnbeurs zou zo’n coach ook kunnen afhelpen van het ‘grand cru’-syndroom waarmee hij z’n aanbiedingen niet zelden op-plust. Recent bood hij nog een ‘buur’-wijn van het duurste Spaanse wijnbedrijf Pingus aan, die tachtig maal goedkoper was. Alsof  grenzen aan een befaamde wijngaard hetzelfde terroir en hetzelfde vakmanschap zou weerspiegelen.

En dan zijn er nog de ‘hoofdredacties’ van bepaalde wijnmedia, waar hoofdzakelijk wordt bericht vanuit het genotsparadijs met veronachtzaming van wat daarbuiten aan verstoring te noteren valt. Een coach zou die media meer respect kunnen bezorgen door hen af te houden van eenzijdige beeldvorming. Maar die moet dan wel eerst geloofwaardig zijn opgeleid.

 

Meldadres

De vraag is dan: bij wie?
En dan dringen zich op Google allerlei instituten op die prat gaan op de ‘beste’ resultaten. Wie de moeite neemt om zich daarin te verdiepen komt er al snel achter dat die instituten eigenlijk zèlf een coach nodig hebben om ze niet in hun eigen overdrijving te laten verdrinken.
Waarmee we weer terug bij ‘af’ zijn.

 

Mochten onder onze volgers lieden zich geroepen voelen wijncoach te worden, dan raden wij hen aan zich te melden bij de doorgewinterde Wijnverkoper des Vaderlands, Wietze Snaak, ’s zondag te aanschouwen bij de duurst betaalde praatpaal van de natie.