We hebben 70 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3557036
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
1643
1798
11462
901147
28207
58965
3557036

Uw IP: 3.215.182.36
14-12-2019 22:29

COLUMN: Trouwe Tweevoeter

 

Trouwe Viervoeters voelen zich meer thuis bij wijndrinkers dan bij geheelonthouders. Dat denken geleerden met een talent voor eigen werkgelegenheid te hebben ontdekt. Maar dat ruim driekwart van de volwassen innemers ook met een Trouwe Tweevoetster samenwoont (gemakshalve houd ik het vanaf nu liever op de neutrale aanduiding), is de bollebozen kennelijk ontgaan. Raar eigenlijk. Want bij elke proeverij of masterclass is dit feminiene tweebenig wezen, vaak in dienstvaardigheid al enigszins verkreukeld, veelvuldig present. Niet zelden in een luipaard-printje. Of iets anders wat modekeizers ‘flitsend’ noemen. En vanuit de nooit verwelkende behaagziekte af en toe aangevuld met opvallende twee-beens-bedekking.

 

 

De Trouwe Tweevoeter voorziet de baas voortdurend van een nieuw vol glas. Zelf heeft-ie geen zin om tussen het opdringerige wijnvolk te gaan staan en zich daar te laten onder knoeien. Het ontbreekt er nog maar aan dat-ie zijn huisdeelster laat rennen op het commando: ‘apport’. Sukkelen die twee in gezapigheid verder, dan slaat op de duur de verveling toe. En dat baart dan weer een verslaving, die al in de middag een paar flessen kost.

Matige wijndrinkers en abstinenten pakken het anders aan. Daar zien we Trouwe Tweevoeters uit vermeende 'overtuiging' steeds pal achter hun wederhelft staan. Sommigen lópen er zelfs achter, op zo'n drie pas afstand met bedekt hoofd.

 

Toppunt van Trouw bewijst de Tweevoeter door nooit uit te gaan zonder baas. Hand in hand naar geestverlichtende exposities en musea. Of ooit een keer naar Joep, voor een besmuikte lach om maatschappelijk aanvaarde schunnigheden.

 

Aan de rol

Maar de Trouwe Tweevoeter laat zich niet álles welgevallen. Eens komt de dag dat ze niet meer door een brandende hoepel springt. Ze doorsnuffelt de zakken van de baas en leest z’n e-mail om ook z i j n trouw te testen. Ze haat nep-telefoontjes van overzee, waar de baas zogenaamd aan een wijncongres deelneemt. Terwijl hij in werkelijkheid in Parijs met een geheime Ontrouwe Tweevoeter aan de rol is. Komt hij dan weer schaamteloos thuis, dan blaft ze hem het liefst de deur uit.

 

We weten het: niet alle Tweevoeters zijn trouw. Hebben ze te lang een hondenleven dan rukken ze zich los van de ketting om voor zichzelf te beginnen. In veel gevallen worden het dan Vrije Tweevoeters, in de zin van ‘alles moet kunnen’. En dan zien we bij ‘wijnevents’ tweepotigen die bij herhaling bezig zijn van één-nachts- of levensgezel te wisselen, als in een wulpse estafette. Het al verjaarde luipaard-printje heeft dan plaats gemaakt voor iets provocerenders, met een minimum aan textiel. Selfies van de Eerste Kus doen vrijelijk de ronde in Shownieuws.

 

Hondenpenning

Wie van vorige innemers haar buik vol had en niets meer voor soortgelijke herhalingen voelt, wordt in dit land niets in de weg gelegd om als Onafhankelijke Tweevoeter door het leven te gaan. Dat kan door zich voor lust-lol aan ritsige bazen te verhuren of zich eerbaar in een wijnclub te storten ‘die het verschil maakt’. Die laatste klieken zijn er bij de vleet. Ze scheppen er een honds genoegen in wijnheren te discrimineren door ze zorgvuldig uit te sluiten. Die clubs hebben ook eigen Tweevoeters-nominaties. Wie eruit springt krijgt een hondenpenning, met gouden drollenzakje voor wie onverwachts ’moet’.

 

Trouwe Tweevoeters, er komen steeds meer witte boze vrouwen die daarvoor niet willen doorgaan. Goed dat het CBS daar vanuit het buitenland compensatie voor vindt. Of, zoals een wijnheer het eerder verwoordde: Kies een vrouw uit eerder berouw.

 

PS. We kunnen ons voorstellen dat u iets kwijt wilt over deze provocatieve column. Bel dan een van de beschikbare hulplijnen. Bijvoorbeeld: www.sensoor.nl.