We hebben 77 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3500159
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
957
2254
6473
845626
30295
59829
3500159

Uw IP: 35.175.191.72
14-11-2019 12:01

COLUMN: Wijnjaar noemen zinvol?

Van welk wijnjaar is-ie? Een vraag die discussie oproept. Want doet dat ertoe? Er zijn geen slechte wijnjaren, wèl slechte wijnmakers, zei mij ooit een wijnboer in de Roussillon. En menige wijnprofessional geeft hem daarin gelijk. Hoezo, want een wijnjaar kan toch slecht uitvallen? Denk aan ongezonde druiven, aan teveel vocht en dus schimmels in de wijngaard, aan zwakke aroma’s, teveel alcohol, povere zuren of onrijpe tannines. Is die wijn vlak, zonder smaakschakering of ‘body’? Dat soort termen valt geregeld als over oogstjaren wordt gepraat.

 

 

In Europa zijn wijnboeren overigens niet verplicht het oogstjaar op het etiket te vermelden. Maar beschrijven 'critici' dat als 'uitstekend', dan hoeft dat nog niet voor iedereen te gelden. Wat voor de Doorgewinterden de hemel op aarde is, kan de alledaagse wijnvriend best door de gootsteen spoelen.

 

Natuurlijk kan het ene wijnjaar verschillen van het andere. En als het goed of slecht wpordt genoemd, geldt dat  nooit voor het hele land. Er zijn grote regionale verschillen.Maar voor wie is zo'n etiket-vermelding dan van belang? In de eerste plaats voor wijnverzamelaars. Voor hen is het op het etiket vermelde oogstjaar een waarde-component. Ook investeerders willen graag weten of ze hun geld in een ‘veilige’ oplegwijn van een noemenswaardig oogstjaar steken, dan wel een miskleun dreigen te begaan. Dan hebben we het doorgaans over Bordeaux of Bourgognes van topklasse. Voor de ‘gewone’ wijnconsument in prijs onbereikbaar. Die koopt meestal een ‘generieke’ betaalbare wijn uit een andere Franse regio of een ‘alternatief’ land. En dan is de kans niet denkbeeldig dat die in een rommelig oogstjaar in de kelder is ‘bijgewerkt’.

 

Bovendien gaat het daar zelden of nooit om ‘monocepages’ (voor 100% van één druiven-ras) maar om wijn die uit verschillende variëteiten is samengesteld. In die gevallen is vermelding van het oogstjaar op het etiket minder of niet relevant. De maagdelijke staat van wijn uit een tegenvallende oogst is dan vertekend of opgepept ten gunste van de smaakbeleving. Daarvoor heeft de wijnmaker een arsenaal aan instrumenten ter beschikking. Denk, om er een paar te noemen, aan industriële gist om kunstmatig aroma’s op te wekken. Of aan enzymen voor de kleur en tannine-temmers tegen astringente smaak.

 

Wijnjaar vermelden is evenmin informatief voor rosé's die tot een jaar na de oogst 'vers' blijven. Of voor wijnen uit klimaatbestendige gebieden. Zoals (nog) Californië, zuid-Italië, Spanje, een groot deel van Chili, Zuid-Afrikaanse regio's die niet droog staan en de Argentijnse Mendoza. En voor tafelwijnen is geen wijnjaar aan te geven, omdat jaargangen met elkaar mogen worden vermengd.

 

Niet veel wijzer

In het algemeen wordt de wijnconsument niet veel wijzer van oogstjaarvermelding als het gaat om zijn persoonlijke wijn-‘beleving'. Dat heeft een proef onder 270 studenten van de universiteit van Chicago nog eens aangetoond. Daar stelde prof. Roman Weil vast dat de proevers geen slecht van een goed jaar vonden verschillen. Ze hadden ook geen voorkeur voor één van die jaren .

 

Heeft vermelding van het wijnjaar dan wel invloed op de prijzen? Hoogstens voor de premiers grands crus. Niet voor de instap- en midden-categorie. Daar willen wijnproducenten graag klanten aan zich binden door zo min mogelijk prijsverhogingen door te voeren. En zeker niet gekoppeld aan wijnjaren die de professie zèlf als goed, uitstekend of exceptioneel verkoopt.

 

Er zijn restauranthouders die bij bepaalde kaartwijnen al geen oogstjaar meer vermelden. Daarmee onderscheiden ze zich van hun collega's, die op advies van verkopers achter iedere wijn klakkeloos een jaartal zetten. Wijn-brallers van de nieuwste tatoe-jaargang en onbeschermde herkomst noemden dat laatst in mijn stam-restaurant een omissie, omdat ze niet door hadden dat het om een wijn uit een constant klimaat ging.

 

Goed dat er 'onderlegde' sommeliers zijn die zulke klanten hun plaats wijzen.