We hebben 79 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3500161
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
959
2254
6475
845626
30297
59829
3500161

Uw IP: 35.175.191.72
14-11-2019 12:02

COLUMN: Weg met de voorproever

Even onder ons. Hoelang moeten we nog doorgaan met dat voorproef-gedoe als je wijn in een restaurant bestelt? Een chique etiquette-ritueel dat we vooral niet moeten afschaffen, vindt hoog geciviliseerd wijnvolk. Maar intussen zitten de ‘gewone’ horecabezoekers met de stukken. Ze lopen het risico voor dom en onbeschaafd te worden versleten omdat ze de ‘kunst’ van het voorproeven (wals, snuif, wals weer, ruik, neem slok, slurp en knik) niet verstaan en zich niet ‘bekakt’ genoeg voelen om het te leren.

 

 

Toegegeven: in het eetcafé liggen de zaken anders. Daar imiteren ze het ritueel eerder dan dat het iets toevoegt aan het wijngenot van de gasten. En ook al proeft Tante Mien niet het laffe zoet dat ze bij de damesclub is gewend, ze knikt daar al snel ja om het gezicht te redden na de voorproef-slok. Want dat hoort doorgaans zo. Per slot van rekening heeft ze geen geoefend palatum. Al beweren vrouwen met pover bewijs over geslachtsgenoten dat ze 'beter' zouden proeven dan mannen.  

 

Maar moeten we met al dat wijn-ceremonieel doorgaan? Kun je niet op een andere manier voorkomen dat iemand meuk in z’n glas krijgt? Nee, bezweren ons de handhavers. Zij omarmen al die poespas, waarvan niemand precies weet wie die heeft verzonnen. Een opvatting is dat de behoefte aan deftig onderscheidend ceremonieel bij de vroegere 'bourgeoisie' daaraan wel heeft bijgedragen.

 

Vis-aroma

Zit ik deze week in een restaurant, komt daar zo witgekuifde Besteder binnen in gezelschap van het andere stuk van de latrelatie. Ze bestellen een Sauvignon Blanc 2018 uit Nieuw Zeeland, want die heeft het bij de buren helemaal ‘gemaakt’. De sommelier laat de fles zien en wacht op de instemmende knik, maar die komt niet. ‘Wanneer heb jij voor het laatst je handen onder de kraan gehouden?’, vraagt de senior. ‘Want wat ik hier ruik, kan het aroma van de wijn alleen maar verpesten’.

De sommelier loopt rood aan en stamelt dat-ie zojuist heeft moeten helpen bij het uitladen van vis. Die wijnfles ging dus niet open. Na een kwartier werd het ritueel zonder bij-geur herhaald, zoals ‘voorgeschreven’.

 

Jawel, voorgeschreven. Want iedereen slikt het kennelijk voor zoete koek dat er een voorproef-wijnetiquette bestaat die klakkeloos wordt aanvaard, zonder dat het effect ervan ooit ter discussie wordt gesteld. Waarom eigenlijk? Terwijl iedereen er in deze tijd op uit is regels af te schaffen, doen wij niks aan al dat ritueel waarmee het (rekkelijke) fatsoens-gehalte van onze maatschappij op orde moet worden gehouden. Net of daar geen beweging in zit.

 

Eerste plaats

Heb je ooit meegemaakt dat je een biertje bestelde en de ober het ingeschonken gerstenat liet voorproeven? Dat gebeurt bij geen enkele drank, behalve bij wijn. Daarmee eisen de voorproef-discipelen in feite arrogant een eerste plaats op voor wijn in de dranken-hiërarchie. Met als argument dat wijn de bloem is in het knoopsgat van de Beschaving en de rest hoofdzakelijk tot de dorstlessers en glijmiddelen voor het verteer moet worden gerekend.

Bij voedsel kwam voorproeven eeuwen terug wèl voor, om te voorkomen dat heersers en ander hotemetoten vergiftigd zouden worden. Nu zou geen restaurant erover denken om de klant het koeien-ribstuk te tonen, waaruit z'n bestelde biefstuk is gekerfd.

 

Kortom: we zijn vastgeroest in dat (nog) onuitroeibare voorproeven van wijn. Terwijl dat aantoonbaar restaurantgasten in verlegenheid brengt. Zo’n voorproever heeft lang niet altijd de kennis om fouten in de wijn te herkennen. En als die wijn naar zijn smaak ‘deugt’, is het nog lang niet zeker of zijn gasten het met zijn keuze eens zijn. Vandaar dat er voor genodigden steeds vaker méér dan een fles op tafel komt. Met verschillende wijnstijlen, druivenrassen of oogstjaren. Dan loopt de gastheer ook niet het risico bij z’n gasten voor schut te gaan als z’n eigen keus de rest niet aanstaat en dat aan het drinkgedrag valt af te lezen.

 

Dus: afschaffen dat voorproeven van wijn. Je maakt er meer brokken mee dan dat je de gasten er een plezier mee doet. Voortaan meteen zonder gedoe de bestelde wijn laten uitschenken. En als dat een miskleun is (kurk, oxidatie, azijnsteek) gewoon een nieuwe laten komen. Dan hoeft er niemand meer af te gaan.

 

 

**REACTIE van ( tot heden) professionele voorproever en wijnschrijver Harold Hamersma, die we vroegen hoe hij erover dacht:

 

"Heerlijk! Keep up the good work.

Geweldig hoe je tegen de Heilige Glasbak durft te schoppen.

Nog beter: heb er eigenlijk nog nooit over nagedacht, ook binnen de context die jij nu schetst.

Dank, ik durf nu nooit meer voor te proeven".