We hebben 62 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3345994
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
1078
1746
7272
698771
35549
56911
3345994

Uw IP: 3.81.28.94
23-08-2019 13:36

COLUMN: Andere wijn op komst

 

Loopt de man achter? Of is z’n hand op het toetsenbord uitgeschoten? Dat vroeg ik me af toen ik een zin verteerde die ik een professionele wijnschrijver van nota bene een zelfbenoemd ‘toonaangevend’ blad niet zou hebben toegeschreven. Hij had het over klimaatverandering en de aanpassingen die wijnboeren te wachten staan: “MISSCHIEN moet je wel heel andere druiven aanplanten dan te doen gebruikelijk in een bepaalde streek”. Hij drukte zich, want geen hoogvlieger in taal en stijl, wat onbeholpen uit, en bedoelde kennelijk: MISSCHIEN zal in bepaalde regio's de wijngaard-beplanting straks moeten worden vervangen. Maar los daarvan verbaast mij vooral dat woord ‘MISSCHIEN’. Want iedere wijnboer in Frankrijk weet intussen dat hitte- en schimmelbestendige variëteiten daar al enkele jaren in beeld zijn. Sterker nog: er wordt druk geëxperimenteerd met nieuwe rassen. Al dan niet gekruist of uit de vergetelheid gehaald.

 

 

Wie de proefvelden in de buurt van Montpellier bezoekt, kan met eigen ogen zien dat Frankrijk geen rekening houdt met ‘MISSCHIEN’ maar met vast en zeker. Zelfs het behoudende Franse staatswijninstituut INAO laat-zij het nog mondjesmaat- rassen toe waarmee bij wijze van proef straks ook binnen AOC-gebieden mag worden geassembleerd. Hybriden mogen daar (nog) niet worden aangeplant, maar daarbuiten mag bijna van alles. Daarvoor hebben de Fransen een soort vergaarbak die ‘vin de France’ heet en nu nog vooral wordt gebruikt om wijnen te maken die onder zo min mogelijk regeldruk de fles in gaan. Binnen die categorie kunnen, met druiven die binnen de 'appellation' verboden zijn, zelfs topwijnen worden aangetroffen.

 

Nieuwe rassen

Er zijn wijnexperts die denken dat noodgedwongen herbeplanten nog wel even op zich laat wachten. Dat we nog wel tot 2050 vooruit kunnen zonder compleet nieuwe wijngaarden aan te leggen. Het ligt er maar aan welke wijngebieden het aangaat en hoe kwetsbaar ze zijn. Je kunt wat uitstel boeken met vroeger oogsten, met beschermend loofwandbeheer, door ranken anders op te binden of door irrigatie niet alleen maar uitzonderingsgewijs toe te staan. Uitwijken naar koelere gebieden is ook nog een optie. Maar aan al die tussenoplossingen zit een grens. Dat beseffen de wijnboeren zelf maar al te goed.

 

Dezer dagen heeft het syndicaat van Bordeaux AOC en Supérieur daarom besloten zeven nieuwe druivenrassen toe te laten, om zich te wapenen tegen klimaatverandering. Châteauneuf-du-Pape redt het niet meer zonder het aandeel witte wijn in rode blends te verhogen. En in de Languedoc wordt de roep om soepeler om te gaan met irrigatie-voorschriften steeds luider. Dat daarmee de vertrouwde wijnaroma’s zullen ‘muteren’, waarmee de vertrouwde 'klassieke' smaken zullen verdampen, is het onvermijdelijke gevolg.

 

Dichterbij

Het klimaat is onberekenbaar, zoals we herhaaldelijk merken. Onverwachte en soms per gebied rampzalige wendingen volgen elkaar steeds sneller op. En het is alleen maar verstandig je tijdig op onverwachte gebeurtenissen voor te bereiden. Daar zijn de comité’s en conseils, zelfs in koelere wijnregio’s, hard mee bezig. Die beseffen dat de term MISSCHIEN niet meer van toepassing is op de noodzaak van herbeplanten. Het WANNEER lijkt bij elk klimaatincident dichterbij te komen. De uitschieters in de laatste jaren leren bovendien dat op een geëxtrapoleerde benadering van de aardse opwarming op basis van eerdere ervaringen niet valt te bouwen.

 

Wie al die defensieve actie niet als voorbode ziet van een nieuw vineus tijdperk, maar in een 'MISSCHIEN' blijft steken, moet zich ter plaatse maar eens laten bijpraten.