We hebben 143 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

2926093
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
100
1736
3597
278719
28216
64844
2926093

Uw IP: 54.172.221.7
16-01-2019 00:47

COLUMN: Wijnmensen van ‘t Jaar

In psychologie zien ze in de wijnwereld niet zo veel. Of het zou over de aard van de wijnpromotie moeten gaan, die van land tot land nog al drastische verschillen vertoont. Er zijn buitenlandse wijnboeren die met schunnige etiket-plaatjes en een overdaad aan bloot vlees meer denken te kunnen verkopen. Ons land blinkt dan weer uit in overdreven, soms lachwekkende beschrijvingen van ‘waanzinnige’ wijnpakketten. Maar ook in halve waarheden, misleiding en verzinsels, die tot nog toe aan het strafrecht zijn ontsnapt. De tientallen ‘incidenten’ die wij openbaar hebben gemaakt, zijn kenmerkend voor het mentaliteitsverval in de krochten van de polderlandse wijncommercie. En ook al is het percentage rommelaars niet spectaculair, het feit dat ze zo goed als de vrije hand hebben om hun handel in dubieuze aanbevelingen te slijten, blokkeert een eerlijke concurrentie.

 

 

Te velde

Degenen die daartegen geregeld te velde trekken zijn voor mij de wijnmensen van het Jaar. Om tot die bevinding te komen hebben wij geen enkel netwerk tot ‘inbellen’ opgepord, geen steekpenningen op een geheime rekening laten storten en niemand stimulerende slokken uit de supermarkt beloofd. Iedereen heeft het uit eigen waarneming kunnen ervaren. Het is aan hen daarbij namen te bedenken. Maar dat de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren (KVNW) een actief aandeel in de onkruidbestrijding heeft gehad, zal weinigen zijn ontgaan. Een moeizaam traject, waarbij de helpende hand van de strafwetgever helaas nog niet is uitgestoken.

 

Een tweede groepering die ik graag imaginair bling zou willen toedelen, bestaat uit degenen die het wijnleven op nationaal niveau in kennis en kwaliteit competitief houden. Dat zijn de organisaties achter de Wine Professional, de landelijke wijnconcoursen en de proeverijen van het hoogste niveau, zoals die van de Union des Grands Crus en Riesling en Co. Behalve dat zij daaraan deels of geheel hun bestaansrecht ontlenen, garanderen zij tevens actuele kennisoverdracht uit een wijncommuniteit die zich blijft ontwikkelen. Recent signaal: klassiek eten en drinken sterft langzaam uit, onder druk van een smaak- en belevingsevolutie die nog voortwoedt.

 

Avontuurlijk

Vlak ook de topinkopers en importeurs niet uit die vooral de nieuwe generatie wijnconsumenten het drinkplezier verschaffen waarnaar zij op zoek zijn. Superwijnen uit de oude wereld en avontuurlijke on-gemanipuleerde frisse van vooral lokale rassen uit de nieuwe. Passend bij een dynamische smaakbeleving en culinaire ‘durf’-technieken.

 

En dan zijn er nog de onderwijsinstellingen die ons voorzien van de vakmensen in de horeca, de verkoop, de wijnadvisering en de voorlichting. Ook binnen deze instituties verdienen de voortrekkers voor een onafhankelijk en diepgaander onderwijs een compliment. Vooral in de voorbije periode zijn er binnen dat onderwijs spanningen geweest ( zie column-reeks Het Wijnoproer), die deels zijn weggenomen maar nog niet tot het einde van een ruzieachtige rivaliteit hebben geleid. Het zou van wijsheid getuigen wanneer de rivalen opnieuw met elkaar in gesprek zouden gaan.

 

Geleerd

Ten slotte een buiging voor al die Nederlandse wijnboeren die de nationale kwaliteit in nog geen tien jaar tijd boven de middelmaat hebben getild. Ze zitten evengoed in Limburg, als in Gelderland of Brabant. Hebben ondanks vijandig druivenweer in vroeger jaren, zoals vorst , teveel nattigheid en weinig zon, doorgezet en geleerd met welke rassen ze er in een zee van microklimaten het beste uitspringen.

 

Al die wijn-‘gerelateerden’ hebben het wijnjaar 2018, en ditmaal begunstigd door redelijk tot goed wijnweer, als uiterst consumabel laten boekstaven. Dat willen wij, als kritisch volger van wat zich in de wijnwereld voordoet, ook wel eens gezegd hebben.