COLUMN: Wijn-verleiders

 

Slimme promotie van kortingskeizers

 

Ze bedienen zich het liefst van dure vergelijkingen, de kortingskeizers in de wijn. Zo verkopen ze flessen die anders minder of helemaal niet zouden lopen. En er blijven altijd goedgelovigen die door dat promotioneel gerommel over de streep worden getrokken. Ook als dat ontaardt in regelrechte misleiding, waarin enkele bekende wijnpiraten al eerder hebben gegrossierd. Nu de pakkansen sinds een rechterlijke interventie zijn verruimd, worden prijsstunters wat behoedzamer. Ze zoeken het steeds vaker in omschrijvingen. Die moeten de de koper dan het idee bijbrengen dat zijn fles bijna een Barolo of een waarachtige ‘grand cru’ is. Argeloze kopers trappen erin. En laten zich wijsmaken dat ze spekkoper worden voor de helft van de ‘werkelijke’ prijs.

 

 

Doorzichtig

Een fraai voorbeeld van dat geritsel bezorgde mij dezer dagen ons ‘infiltratie’-team. De afzender is Larie Franz (Lampe) van De Wijnbeurs. Eerder acterend op de grens van misleiding maar de laatste tijd vaker in beeld als verlokkend bedenker van wijn-‘vergelijkingen’ die nergens op slaan. Hij kwam met de volgende ‘Barolo’-praat aanzetten, terwijl het absoluut niet gaat om de Italiaanse topklasse:

 

“Er staat een fantastisch mooie Gouden medaille wijn(!) voor u klaar. En wel, de zeldzaam goed geslaagde 2016, Manieri Monferrato. Beter bekend als 'Barolo Piccolo', die u nu exclusief kunt krijgen van(!) 9,99 voor slechts 6,99*!

 

Deze donkerrode wijn, die bol staat(!) van de malse zoete kersen en aardse Barolo-specerijen, was vorig jaar weer zo’n succes, dat we snel door onze voorraad heen waren. Wat wil je ook als een wijn die(!) in de regio de koosnaam ‘Barolo Piccolo’ (kleine Barolo) heeft en nog zo smaakt ook!”

 

Afgezien van het feit dat wij een wijn nog nooit bol hebben zien staan, wordt hier tot driemaal toe gesuggereerd dat De Wijnbeurs op een haar na de allergrootste wijn voor een kleine prijs te koop heeft. Dat is niet verboden, maar zo langzamerhand wel doorzichtig. En van eenzelfde smaak kan al helemaal geen sprake zijn. Omdat het hier om een blend van druivenrassen gaat die in de echte Barolo verboden zijn. Het breed geëtaleerde degustatie-team dat kennelijk achter Franz' vergelijking staat en derhalve geacht kan worden het verschil niet te proeven, degradeert zichzelf met die beschrijving toch maar mooi tot Jan Tampeloeris.

 

Supérieur

Wijnvoordeel trakteert ons geregeld op soortgelijke promotieverhalen. Daar verkopen ze minstens zo gretig ‘grand cru’s’ uit wijnregio’s waar dat predikaat niets betekent. Zo is er een Saint Emilion in de aanbieding die met opvallend opschrift laat weten tot die ‘klasse’ te behoren. Maar die heeft niets te maken met het werkelijke ‘classement’ van dat wijngebied. Daarin wordt zo’n wijn pas gerangschikt als er ‘classé’ bij staat. De hoogste aanduiding is daar: premier grand cru classé . Waar bovendien weer onderscheid wordt gemaakt tussen de A- en de B-klasse, die op zichzelf ook weer niet eerlijk tot stand schijnen te zijn gekomen, nu enkele invloedrijke ‘presidents’ worden vervolgd voor classificatie-fraude.

 

Wanneer wordt een doodgewone Saint Emilion AOC nu een ‘grand cru’? Als-ie een halve graad meer alcohol heeft en 5 hectoliter minder per hectare oplevert dan de eenvoudigste. Meer niet. Het gaat hier in de Libournais in feite om generieke wijnen, zoals we die ook rondom Bordeaux kennen. Maar daar komt de etiket-aanduiding ‘grand cru’ tout court niet voor. Daar heten ze simpelweg Bordeaux supérieur. In de Saint Emilion vonden ze dat kennelijk niet chique genoeg. Met de ‘grand cru’ wordt de indruk gewekt dat het om een wijn van grote klasse gaat. Wastmaarwaar! Die is niks beter dan een ‘supérieur’. En daar is niets bijzonders aan.

 

Slimme promotie dus onder de belofte van hoge kortingen. Die bevordert een drinkgedrag dat de overheid om gezondheidsredenen niet wil. Daarom moeten prijsstunters wettelijk worden aangepakt. Of dat straks effectief gebeurt met een moeizaam in elkaar gepuzzeld ‘Preventie-akkoord’ valt te betwijfelen.