Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 27 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

6501277
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
403
1302
7717
10937
46473
802392
6501277

Uw IP: 75.101.211.110
29-01-2022 06:11

Wijn-canon

Ineens moesten ze er op de gekste plaatsen komen. Canons, waarop allerlei wetenswaardige feiten worden vastgelegd. Historici die dat gedoe over die slag bij Nieuwpoort in 1600 beu waren, begonnen ermee. Verfrissing, daar ging het om. ‘Nieuw’ tegen de feiten aankijken, ze hergroeperen en anders rangschikken, terwijl de geschiedenis toch hetzelfde blijft. Dàt wilden ze met die canon. Intussen zijn er ik weet niet hoeveel canons. Iedereen zette zich eraan, want ons volk zit vol onbetwiste meesters in imitatie. Behalve in de wijnwereld. Die leek te slapen. Zou dat komen omdat die in ons land nauwelijks memorabele historie wordt toegedicht? Of zijn de officiële vertegenwoordigende wijnorganen er gewoon te lui voor geweest? Ga me nou niet vertellen dat we geen feiten kennen die zich niet voor zo’n wijn-canon zouden lenen. Denk eens aan de ‘grande dame’ Wina Born die in de damesbladen met bijna dictatoriale hand over de culinaire en wijnrubrieken regeerde. Of aan onze eerste leermeester en super-wijnauteur Hubrecht, die tussen het bling bijna niet meer zichtbaar is. Dan is er nog het historische record dat onze tweede Master of Wine met zijn studieduur vestigde. En niet te vergeten de onbevoegde benoeming van onze allereerste ‘wijnheld’, die in 'ranking the news' overigens geen spoor van furore achterliet.


Liever niet


Er zijn ook episoden die we beter van zo’n wijn-canon kunnen weghouden. Ik denk dan aan de ontaarding van een ooit fris begonnen wijnwebsite in een commerciële fuik, waar alles als ‘waanzinnig’ en ‘goddelijk’ wordt aangeprezen en waar niet op een leugentje meer of minder wordt gekeken. Of aan de nog steeds niet beëindigde stammenstrijd tussen de Grotianen (Perswijn Events) en de Lissumisten (Wine & Food Association). Dezer dagen dacht ik op een nieuw wijn-canon- ‘event’ te zijn gestoten toen ik – toevallig buitengaats- vernam dat er weer eens twee ‘wijnranken’ waren toegekend. Het bericht erover was niet volstrekt helder. Het leek erop dat beide gelauwerden (hun namen zijn al gepubliceerd) gelijkwaardig waren beloond. Maar even verderop las ik dan weer dat die ene rank als ‘oeuvre award ’was bedoeld voor een levenswerk en die andere als gelegenheidsprijs voor een tv-mevrouw die in wijnprestaties nauwelijks een fractie van de gekroonde meester voorstelt. En toch allebei dezelfde rank.

 

Niet geschikt voor de wijn-canon dus. Wel veelzeggend in de keuze.

 

Ooit heb ik de zilveren wijn-'rank' aan een gevulde heer zien uitreiken. Het Productschap Wijn vond toen dat bisschop Flip Bär daarvoor in aanmerking kwam. Want dat was indertijd een nogal innemende hoogwaardige excellentie, die-naar later uitlekte in zijn verbijsterende dubbelleven- het goede glas stevig in ere hield. Vonden ze. Monseigneur verdween kort daarna schielijk uit het openbare leven, omdat nogal schandelijk was gebleken dat zijn geaardheid z'n kerkelijk ambt in de weg zat. Hij hoopt nu als boetend kloosterling, iedere verleiding ontberend, op een bescheiden plaats in de wijngaard des Heren. Daar mag hij straks misschien, voor eeuwig ter beschikking gesteld, ranken bijtrimmen.

De wijnrank is het symbool van de overvloed. En af en toe wordt die ten overvloede uitgereikt aan personen die nog moeten bewijzen hem éérder te verdienen dan de wèrkelijk 'groten', die minder in het public relations-beleid van de uitreikers passen.

Tenzij ze er niet 'omheen' kunnen.