koken & tafelen algemeen
Boeken algemeen

We hebben 128 gasten en geen leden online

COLUMN: Geen wijnangst

Een medisch-wetenschappelijke onderzoeker reageerde op Geen Stijl op het recente wijnonderzoek.“Ik zit als medisch onderzoeker met gekromde tenen het originele artikel in de Lancet, het comment in de Lancet, en de verslaggeving in de landelijke dagbladen te volgen. Niet omdat het onderzoek ondeugdelijk zou zijn, maar vooral omdat de wetenschapverslaggevers van Telegraaf en Volkskrant de nog relatief voorzichtige en genuanceerde uitspraken van deze onderzoekers totaal overinterpreteren en blijk geven niet in staat te zijn onderzoeksdata kritisch te beoordelen. Om te janken, want zij zijn de vertalers van complex onderzoek naar het grote lekenpubliek en nog belangrijker naar overheden en adviesraden, met niet alleen misinterpretatie van onderzoek tot gevolg maar met mogelijk verstrekkende gevolgen op leefstijl - en dus gezondheid - van een potentieel miljoenenpubliek”.

Voor wat hij aan foute interpretatie vond, lees zijn complete reactie op de website van Geen Stijl.
 

 

"Dan maar wat korter leven"

 

Onderzoeken blijft moeilijk. Vooral om dat niet ‘manipulatief’ te doen. Maar nog lastiger kan het interpreteren van de gegevens zijn die daar als resultaat uitrollen. Dat is na het laatste wijnonderzoek weer eens duidelijk geworden. Geen zichzelf respecterend medium ontkwam aan de ‘hype’ die daardoor ontstond. Het Cambridge-collectief van Hoogst Opgeleiden had voor het openbaren van het rapport kennelijk een presentatie-advies ter harte genomen: laat ze weten hoelang ze bij hoeveel glazen korter leven. Dat gaat erin als wijn in Macron. En dan weet je zeker dat er gedonder in de glazen komt en je alle media haalt.

 

En aldus geschiedde. Compleet met de voorbeeld-veertiger die bijna niet meer in slaap komt nu de keiharde boodschap zo genadeloos inbreuk op z’n lijfstijl heeft gemaakt. Met ieder glas boven de wekelijkse vijf, zeggen de supergeleerde angstaanjagers, word je een half uur van het leven beroofd. Je zou hier dus van een fractionele zelfmoord kunnen spreken. Als dat geen dringen voor de glasbak wordt, weten ze het daar in Cambridge ook niet meer.


Duiders verdwaald

De meeste ‘straatinterviews’ wezen uit dat wijnboeren niet hoeven te worden weggezuiverd. Als er iets gezonder is dan wijn drinken, blijft de plezier-categorie het er tóch bij doen. Vooral aankomende en supersenioren die zonder buitensporig gebruik al wijnvriend waren, zullen zich aan zo’n minieme bestaansamputatie weinig gelegen laten liggen. Reken maar uit: een half uur per week is 26 uur per jaar. Wie nou 80 is en denkt daar nog 10 jaar aan toe te voegen, levert dan 260 uur in. Dat is ongeveer 11 dagen. Nou, dan maar wat korter leven, is opa’s keuze. Liever dan als gepamperde geheelonthouder ergens in oneindige grijsheid vegeteren. Zelf zou ik er al een paar jaar niet meer zijn geweest, als die Britse bollebozen het bij het rechte eind zouden hebben. Maar alle variabelen verhutspotten en dan ook nog met gemiddelden rekenen, levert zelden een absolute waarheid op. Bovendien hebben de hooggleerden blijkbaar aangenomen dat al die conclusies uit gebruikte onderzoeken geen toetsing meer nodig hadden. En dat wetenschappelijke 'onafhankelijkheid' vaak de kleur van de subsidie aanneemt, hoef je geen enkele onderzoeker meer te vertellen.  


Ik kreeg ook niet de indruk dat Nederland overwegend gebukt gaat onder wat die Britten aan fysiek-ondermijnende wijndata bij elkaar hebben geveegd. Wie daar met welk doel opdracht voor heeft gegeven en wie dat hele gelag heeft betaald, is tot nog toe niet transparant. Wat wel helder werd is dat verschillende media werden beschuldigd van over- of mis-‘duiding’. De betrokken ‘wetenschapsjournalisten’ zouden hun werk niet naar behoren hebben verricht. Op de websites van Geen Stijl, STAP en STIVA en ook in de Belgische pers werden die daarop kritisch aangesproken. De zuiderburen lieten zelfs experts verklaren dat ze er geen glas voor zouden laten staan. Bij ons kreeg vooral de Volkskrant er weer eens van langs. En wie de moed had om in de rapportage-techniek van het onderzoek zèlf te duiken, vond ook daar voldoende materie om bepaalde interpretaties af te zwakken of zelfs onderuit te halen.


Dat geldt niet voor de eerder gevonden en nu nogmaals bevestigde risico’s, zoal eerder voor verschillende typen kanker vastgesteld. En dat je geen wijn moet drinken om daar gezonder van te worden, is inmiddels ook een waarheid die niemand meer betwijfelt. Maar ook zonder onderzoek staat intussen vast dat het leven met een glas wijn onder handbereik zonniger verloopt dan in een of ander tehuis, waar je levenslang krijgt voor een fles in je nachtkastje. Bij het volle leven hoort nou eenmaal geen leeg glas.


Geen aanslag

De meeste reacties van gezelligheids- en plezierdrinkers kwamen erop neer dat de waarschuwing wel is doorgedrongen, maar geen aanleiding geeft iedere fles wijn te zien als een aanslag op een dragelijk bestaan. Iedereen is zelf verantwoordelijk voor z’n drinkgedrag. Wie grenzen overschrijdt door onmatigheid of verslaving, kan altijd een helpende hand vinden om sociaal onacceptabel gedrag gecorrigeerd te krijgen. En voor het overige kan wijn, mits met mate ingenomen, de kwaliteit van leven ook veraangenamen. Zelfs als dat een paar dagen van je aardse bestaan zou kosten.