We hebben 81 gasten en geen leden online

COLUMN: Zetbaas of niet?

Wat hebben wijnschrijvers tegen de handel van Astrid&Therèse? Dat is de vraag nu er opnieuw wordt beweerd dat de dames alleen maar wijnen voor hun winkel mogen kiezen die de prijskrakerskliek met die gezamenlijke postbus in Gorredijk voor hen heeft meegebracht. De Volkskrant heeft dezer dagen een witte wijn van die vermeende herkomst vriendelijk besproken, om de pil wat te vergulden. Maar in feite werden de dames daar weggezet als zetbaas van de slimme jongens, die graag een amicale arm om de schouders van het tweetal slaan. Ik citeer collega Kleyn die wel de wijn, maar niet het wijn-duo laat glimlachen:

 

“Gigant Wijnvoordeel/Wijnbeurs/Wijn-outlet regelt alles. Lenen de dames alleen hun reputatie uit tegen een percentage? Ho ho, ze selecteren zelf de wijn wordt me verzekerd. Dat ken ik. Dat betekent dat ze ja of nee mogen zeggen tegen een rijtje flessen dat voor hen klaar staat”.

 

Interpreteren

Kennelijk was de collega met het antwoord op zijn vraag niet tevreden en is hij zelf gaan interpreteren. Dat mag, maar dat is nog geen bewijs voor het beeld dat hij opriep: dat van een filiaal, dat niet onafhankelijk zelf inkoopt. Wat doet dat ertoe als de aangeboden wijnen deugen, is dan de logische vraag. Voor piraten, die vaak partijen opkopen, is kwaliteit niet altijd een eerste prioriteit. Wel de prijs. En waar komt dan het prijsverschil vandaan tussen de wijnen van die piraten en die van Astrid@Therèse?

 

Ik heb Astrid Joosten daarom opnieuw gevraagd of het klopt wat er recent over de dames wordt  beweerd. Dat heb ik ook vorig jaar zomer al gedaan. Haar antwoord bevatte tevens een tekst die eerder naar Perswijn was gegaan, die ook al de zetbaas-theorie had verkondigd. Maar dan in beledigende termen. Zo werden de wijnwinkel van de dames daar betiteld als ‘marionet in een conglomeraat’.

 

´Geen marionet´

 

Astrid diende het blad als volgt van repliek:

 

´Wij zijn geen onderdeel van Baarsma. Nog niet voor 1 %. Wij zijn geheel zelfstandig. Alleen voor de logistiek hebben wij een firma ingehuurd die wij netjes betalen. En dat is niet  Baarsma. Met de Wijnbeurs hebben wij niets te maken. ’Marionet in een conglomeraat’ is dan ook nergens op gebaseerd. Astrid Joosten en Therèse Boer proeven en bepalen alles zelf´.

 

De dames zeiden dus zwart op wit niet met De Wijnbeurs samen te werken. Hebben ze dan gelogen? Collega Kleyns tekst kan dat suggereren. Maar wie zelfstandig proeft en bepaalt wat er in z’n winkel komt, is niet zomaar een zetbaas. Zelfs niet als prijskrakers voor het periodieke keuze-aanbod zouden zorgen. Daarom heb ik Astrid Joosten deze keer gevraagd of de dames ook zelf wijnboeren bezoeken en daar inkopen. Maar ook al zou dat niet zo zijn, is dat nog geen reden om dit duo als tweedehands af te doen. Zeker niet als de geselecteerde wijnen hoog scoren.

 

Door het stof

Wat zit er dan achter? De behoefte om de ´onthuller´ te spelen? Maar die behoort dan toch fatsoenlijk te verifiëren wat er werkelijk aan de hand is? Dat is bij de  Volkskant in dit geval niet of onvoldoende gebeurd. Terecht hebben de dames het er daarom niet bij laten zitten. Ze hebben een rectificatie geëist en die komt er ook, heeft Astrid Joosten mij bericht. En Onno Kleyn heeft z’n excuses moeten aanbieden, zegt ze erbij. Dat siert hem, maar toont nog eens aan dat meedrijven op geruchten niet bij een kwaliteitskrant hoort. En op dat laatste beroept die krant zich geregeld, terwijl  het wederhoor nogal eens wordt verwaarloosd.