Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 33 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5657231
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
282
1664
1946
12512
47558
0
5657231

Uw IP: 18.208.202.194
29-09-2020 04:59

Wijnboeren verdringen zich

 

Alentejo levert 43% Portugees

Wel even laten bezinken. Vier dagen in de grootste wijnstreek van Portugal. Dwars door de Alentejo, oftewel de overkant van de rivier de Taag. Daar komt ruim 43 % van alle Portugese wijn vandaan. Ze lopen daar dus bijna 1 op 2. En van die wijnen drinken de Portugezen zelf zo´n 15 % op. Die gaat dus bij 1 op de 7 door het keelgat. Ergo: er wordt veel uitgevoerd. Maar nog weinig naar polderland. Daar wordt van de totale markt maar één schamel procentje Portugees afgezet. Gek eigenlijk, want vooral de Hollander is een cententeller. En de Alentejo kan hem op z´n wenken bedienen. Die is zogezegd ´concurrerend´. De naakte importprijs per fles ligt eerder onder de 4 euro dan erboven. En natuurlijk zijn er ook uitschieters. Dan praten we over ´bewerkelijke ´wijnen, waarin veel manuaal werk steekt. En die pas na lange rijpingstijden op wisselend hout in de fles komen. Wijn voor het geoefende palatum, waarvoor bij ons geen oploop valt te vrezen. Wèl voor die andere. Als er tenminste meer over bekend wordt. En daar wil de regionale wijncommissie, met de welluidende naam Comissão Vitivinícola Regional Alentejana, meer gaan doen. Wij, van de internationale federatie van wijnjournalisten zijn er speciaal voor aan-gereisd.

 

Goed niveau


Algehele indruk: wijnen van goed niveau. Wit van frisse snit, vooral met de arinto-druif in zuurgraad op peil. Accent op tropisch fruit, bloemig en vaak ook geconcentreerd en rond, met rassen als antão vaz, alvarinho, en roupeiro als trekkers. Rood is doorgaans donker, doortimmerd en in balans , sappig, met aroma’s van bramen, pruimen en bosbessen, vaak ook elegant, van zachte textuur en met een goede lengte. Bekendste variëteiten: touriga nacional, alicante bouchet, alfrocheiro, aragones, castelão en trincadeira. Inheemse druiven, ook afkomstig uit ’s lands noorden, voeren overal de boventoon in de Alentejo-blends, die het hier ruimschoots winnen van de solo-variëteit. Met hout wordt nogal geëxperimenteerd. Niet alleen met verschillende soorten en afkomstig uit diverse landen, maar ook met een ‘mix’ van oude en nieuwe vaten. En vooral met de afmetingen daarvan. De betere producenten hebben nog niet allen een importeur in ons land. Wèl een aantal, die namen noemen als Bart, Kwast en Kerstens. Anderen doen het met kleine onbekenden, die- bijvoorbeeld- ergens op een beurs zijn langs gewandeld. Het bekende wijnhuis Cartuxa is er zo één .’We gaan snel op zoek naar een nieuwe’, verzekerde mij exportvrouw Gabriela Fialho.
Mijn belangrijkste bevinding na uitgebreid bezoek aan een tiental ‘adega’s’ en zo’n slordige 100 wijnen verder is dat Alentejo-wijnen kwalitatief en in prijs, mits beter vermarkt en ‘gepromoot’, veel meer Nederlandse wijnconsumenten drinkplezier kunnen bezorgen dan nu het geval is.

 

Grenzen


In 1995 had Alentejo nog maar 35 wijnboeren. Die hadden, na de dictatoriale periode van Salazar en Caetano en de socialistische Anjerrrevolutie die daarop was gevolgd, weer vertrouwen gekregen in het economische klimaat. In de jaren tachtig waren alle bestaande wijngaarden onteigend ten behoeve van de graanproductie. En het duurde geruime tijd voordat de beroofde families hun land weer terugkregen. Toen ik in de jaren negentig op wijntoer in Évora was, had de echtgenoot van een wijncommissielid net z’n familiewijngaard teruggekregen. Nu zitten er zo’n 260 wijnbedrijven in de streek. Teveel, vinden sommigen. Maar er komen er nog steeds bij. De liefhebbers verdringen zich om daar te kunnen investeren. Daar heeft de overheid overigens wel grenzen aan gesteld. Want ook in de Alentejo worden ecologisch waardevolle gebieden tegen ingrepen beschermd. Soms zelfs over-bureaucratisch, zoals Filipe Texeira Pinto van Herdade do Sobroso bij Vidigueira me toevertrouwde. Zijn halve kelder had zijn schoonvader, tevens architect, daar al zonder bezwaar gebouwd, toen hij plotseling te horen kreeg dat er niets ondergronds meer mocht gebeuren. Zelfs Sobroso’s gistingsapparatuur staat nu gedeeltelijk in de open lucht.

 

Weinig bio


De meeste Portugese wijngaarden zijn destijds opnieuw beplant. Voorheen stonden er allerlei rassen door elkaar en kreeg je wijnen zoals de Oostenrijkers de ‘Gemischter Satz’ kennen. Biologisch wordt er nog niet veel geleverd. Nog maar enkele wijnboeren hebben een eco-certificaat.
Tiago Caravana, exportmanager van Vinhos do Alentejo is vooral over de oogsten van 2011 en 2012 te spreken. In 2010 moest je van goeden huize komen, wilde je nog een verkoopbare wijn maken. Wat er aan druiven werd geoogst was waterig en had weinig concentratie. Bovendien leverden ze zoveel onrijpe tannines op, dat er geen rode wijn de fles in ging of er was royaal met Arabische gom als textuurverzachter gewerkt. De oogstjaren 2008 en 2009 deden het redelijk goed. En 2007 leverde zulke kanjers van bewaarwijnen op, dat ze nog gemakkelijk tien jaar mee zouden kunnen.

Kerncijfers

  • Alentejo heeft bijna 22.000 hectare wijngaard.
  • Bijna 12.000 hectare in de DOC-categorie en de rest in de regionale.
  • Gemiddelde opbrengst per hectare: 35 hectoliter.
  • Belangrijkste wijngebieden: Borba (29%), Reguengos (ruim 27%), Redondo (ruim 26%) en Vidigueira (14,5%).
  • Jaarproductie: 130 miljoen flessen, waarvan rood 85%, wit 13%, rosé 1 %, bubbels en zoet elk 0,5%.

 

(Meer over Alentejo-wijnen in een volgende aflevering).

Alentejo: liefst eigen rassen

Portugal: Alentejo bruist