Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 20 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5657245
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
296
1664
1960
12512
47572
0
5657245

Uw IP: 18.208.202.194
29-09-2020 05:11

Column: Bubbel-porno

 

Noud zat goed fout. Daarmee bedoel ik Wellink. Die man die het woord ‘hebben’ uitspreekt als ‘hebbi’ en dat ook nog cultiveert. Die het Toezicht van De Nederlandse Bank, gegeven zijn Moed, Beleid en Trouw, uitoefende als een drievoudig overbetaalde labbekak. En daar steeds weer excuses voor verzon. Van de intussen weggejaagde zakkenvullers bij drie banken geen kwaad woord over Noud. Die zag in zijn arrogantie zelfs kans om de ‘vrije’ beeldschermjongens journalistiek naar z’n hand te zetten. ‘Ik kom alleen als ik over de vragen ga en er geen opponent in de uitzending verschijnt’. En dat heet dan onafhankelijke televisie.

 

Wat dat met wijn te maken heeft? Dat in dat wereldje soortgelijke figuren rondwandelen. Halfgoden die nooit ongelijk hebben. Kritiek bagatelliseren. Relaties met meelopers onderhouden. En hun Zwitserse saldi spekken met opgeklopte mythen over wat ze in de fles doen. Brallerige bubbelbazen bevolken die categorie. Ze generen zich niet voor het soort inpakkerij dat een bepaald type ‘wijnschrijvers’ aantrekt. Van die gasten die zich verdringen om erbij te mogen horen. En nóg eens naar versieroorden mogen reizen als ze in jubeltoon ‘publiceren’.

 

Rammen


De eenvoudige crémant- of cava-boer komt af en toe eens in de krant of op een website. Maar deze omhoog geschreven kliek ziet kans om z’n champagnes wereldwijd heilig te verklaren. Ze scheppen ‘merken’ en rammen die met medeplichtigheid van in de watten gelegde letterknechten het consumentengeheugen in. Iedere keer zien ze weer kans ongekende wijnwonderen te verrichten. Waarvoor wij dan devoot door de knieën moeten.

 

Dezer dagen meldde zich weer zo’n narcistische, quasi-bescheiden keldermeester. Hij had noú een Dom Perignon Rosé 2002 gebaard die in niets te overtreffen valt. Iedere wijnmaker die op zoek is naar de Graal, kan daar gevoegelijk mee stoppen als hij maar een teug van dat spul op z’n palatum krijgt. Nog nooit waren de druiven zo rijp geweest als deze keer. Een champagne om bij te zingen en te dansen. Dat had dat peloton ja-knikkende ‘wijnschrijvers’ al eerder moeten ‘vinden’ aan de Turkse Bosporus. Het inpak-oord waar de Dom Rosé, na te zijn ‘gelanceerd’, copuleerde met de ondergaande zon, zonder dat iemand zich voor deze bubbel-porno geneerde. Een aanfluiting voor onafhankelijk publiceren. Op het intelligent gekozen tijdstip dat de meesten moeten schrapen om rond te komen.

 

Kneden


Alles is dus te koop. Ook het kneden van reputaties. En dat levert nu Dom Perignons op die gemakkelijk naar de 300 euro gaan. Drink je dat eraan af? Dat is de vraag niet, zou Wellink hebben gezegd. Alles is waard wat een gek ervoor geeft.