Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 176 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5657388
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
439
1664
2103
12512
47715
0
5657388

Uw IP: 18.208.202.194
29-09-2020 06:35

Column: Elzas in opstand

 

Niet dat er al kilometers tractoren op weg zijn naar het Parijse Elysée. Maar het zou me niet verwonderen als Elzasser wijnboeren de lont binnenkort in het kruitvat gooien. Dat vat is gevuld met onvrede over wat er in de ‘Alsace’ zoal fout gaat. De rebellie tegen de wijnautoriteiten is inmiddels tot uitbarsting gekomen in een manifest dat een tiental opstandige boeren op een eigen website heeft gezet. Die groep, waarbij zich ook wijnicoon Jean Michel Deiss heeft aangesloten, is het beu dat de Elzas als wijngebied steeds verder wegzakt in de waardering van wijnliefhebbers. Niet in de eerste plaats omdat de wijnen niet deugen, maar omdat de ‘professie’ onvoldoende steun krijgt van de politiek, de eigen beroepsorganisatie en de staatsorganen die zich daar met wijncultuur bezighouden. Vooral de kleinere wijnboeren nemen stelling tegen de ‘dictatuur ’van de ‘grands distributeurs’. Daarmee bedoelen ze de wijnfabrieken die miljoenen flessen van middelmatige tot slechte standaardkwaliteit leveren aan supermarktketens, in en buiten Frankrijk. De Associations des Viticulteurs d’Alsace (AVA), het syndicaat van de wijnboeren, dient eerder de belangen van die massaproducenten dan die van het eenmans- of familiebedrijf, vinden de rebellen. Ze luiden al enkele jaren de alarmklok met de bedoeling een breed front te interesseren voor een doeltreffender verdediging van de belangen. En het ziet er nu naar uit dat de onvrede zich als een soort veenbrand een weg baant naar een explosie.

 

Grand Vin


Behalve dat de verontrusten vinden dat er te weinig belangstelling wordt gewekt voor de cultuur-historische context waarbinnen Elzas-wijnen zijn ontstaan en worden gemaakt , beschouwen ze het eveneens als een groot gemis dat er buiten de 51 grand cru-climats geen terroir-classificatie bestaat. Bovendien loopt de Elzas duidelijk achter met de geldende wijnwetgeving. Zo is er nog steeds geen ‘hiërarchie’, waarmee de Fransen een onderscheidend kwaliteitssysteem bedoelen. De Elzasboeren ijveren al geruime tijd voor een ‘Grand Vin’-etiket, zodat voor wijnconsumenten duidelijk wordt waar de klasse zit en waar niet. De ‘grand cru’-wijnen zijn daarvoor lang niet altijd de maatstaf. Ook van andere terroirs komen topwijnen, maar daar wordt te weinig bekendheid aan gegeven. Er was een tijd, zeggen de rebelse wijnboeren, dat de Alsace 600 ‘gekende’ terroirs had. Ze vrezen dat daar bar weinig van overblijft als de massaproductie verder oprukt. Een gevolg daarvan is ook dat kleinere boeren door hogere productiekosten niet meer op prijs kunnen concurreren en veel te weinig per vat krijgen betaald. En dat brengt menig familiebedrijf aan de rand van de rentabiliteit. De eerste bedrijfssluiting is al genoteerd. Het ‘rassemblement’ der opstandigen verwacht dat er nog tientallen zullen volgen als het roer niet wordt omgegooid.

 

Ook voor ons


Om te beginnen willen de rebellen meer steun van het syndicaat. Dat is er ook voor ons en niet alleen voor de grote jongens die vanuit de omzetcijfers de zaken teveel naar hun hand kunnen zetten, vinden de boeren. Dat syndicaat moet ook voor elkaar zien te krijgen dat het imago van Elzaswijn wordt gemoderniseerd. Over die wijnen wordt nog teveel gedacht dat ze ouderwets van stijl, te zoet van smaak en te vaak gepolijst commercieel zijn, terwijl de tegenbeweging, die er al lang is, publiekelijk te weinig wordt waargenomen of 'verkocht'. De contacten van het syndicaat met de media zijn onvoldoende gericht op het intensiveren en verbeteren van alles wat met Elzasser wijn en de leefstijl daaromheen te maken heeft, is de mening van de dissidenten. En ze zijn nog het minst te spreken over de politiek, die hen in alle opzichten in de kou zet en over het staatswijninstituut INAO, dat, aldus die boeren, ‘meer van óns moet worden’ en niet moet drijven op een stel bureaucraten dat niet weet wat dienstverlening is.

 

Overtuigend


De manier waarop het ‘rassemblement’ de onlustgevoelens heeft verwoord, is in zijn argumentatie opvallend krachtig, imperatief, overtuigend en naar mijn indruk verre van overdreven. Het gepubliceerde manifest geeft alle wijnautoriteiten, al naar gelang het aandeel dat zij in het bestaan van wijnboeren hebben, duidelijk te verstaan waar zij hebben gefaald. Inmiddels heeft de 32-jarige nieuwe syndicaatsvoorzitter Jérôme Bauer, die zelf op 12 hectare wijnboert in Herrlisheim, laten weten dat hij een reeks veranderingen in de werkwijze van de AVA wil doorvoeren. En dat daar binnenkort uitgewerkte ideeën voor op tafel komen. Of dat een zoethouder wordt of een koerswijziging die de Elzas, met een nieuwe politieke wind in de rug, weer internationaal op de kaart krijgt als modern, innovatief en concurrentievaardig wijngebied wachten we af.