Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 18 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5657243
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
294
1664
1958
12512
47570
0
5657243

Uw IP: 18.208.202.194
29-09-2020 05:09

‘Wijnboerin’ in Groenlo

 

Het begon als een groene droom, die na jaren is uitgekomen. Hermi en bioloog Ton Lexmond hebben hun eigen wijngaard: Slingehorst in oost-Gelre. Hoe dat zo kwam en zo gelopen is, heeft Hermi in een boek vastgelegd, dat eigenlijk een verkeerde titel heeft. Want die suggereert dat er in Groenlo alleen maar rode wijnen worden gemaakt. Anno 2013 zijn er net zoveel witte.


Soms heb je van die dromen die je wakker houden tot je ze uitwerkt. Een gevleugeld woord van Loesje, de activistengroep die staat voor vrije meningsuiting. En dat is precies wat de Lexmonds zich hebben laten overkomen. Hermi is de eerste Nederlandse ‘wijnboerin’ die dat verhaal heeft vastgelegd. Ze maken op Slingehorst 3 rode en 3 witte wijnen die in het boek alvast van proefnotities zijn voorzien. Intussen hebben die van keuringen en concoursen al goud en zilver mee naar huis gebracht. De weg naar die resultaten was niet gemakkelijk. In 2005 kwam bij de Lexmonds het plan op in eigen land een biologische wijngaard te beginnen. De keuze viel uiteindelijk op een boerderij met 10 hectare grond in het buitengebied van Groenlo. Een aankoop met ‘mogelijkheden’, een primaire conditie voor Hermi. Vanaf 2006 werd er ge- en verbouwd. Met als resultaat dat Slingehorst er nu een wijngaard, eigen wijnmakerij en ontvangst- en opslagruimte heeft. Intussen kreeg het echtpaar deskundige hulp en volgde het diverse wijnbouwcursussen. Er staan nu 8 witte en 10 rode rassen aangeplant. Een diversiteit die risicospreiding ten doel heeft. Vooral van de souvignier gris heeft het wijngoed hoge verwachtingen.

 

Verzuurd


Iedere wijngaard heeft z’n problemen. Die beschrijft Hermi Lexmond uitgebreid. Zo heeft de eeuwenlange bewerking van de ‘es-grond’ de bodem sterk verzuurd. Er wordt geregeld kalk gestrooid, maar het duurt nog jaren voordat merkbare verbetering intreedt. Vals meeldauw en botrytis zijn andere zaken die veel aandacht in de wijngaard vragen. En een derde probleem: kan Slingehorst blijven werken met de voorlopig goedgekeurde hybride rassen waarvan de naam overigens niet op het etiket mag staan?
Het boek bevat nog allerlei andere interessante informatie over wijnbouw. In toegankelijke taal overgebrachte kennis, die in korte tijd uit eigen wijneducatie en allerlei andere bronnen is verzameld. Daarmee is een extra dimensie toegevoegd, waarmee zoveel als een handboek is ontstaan. Over wijngaardbeheer, (loofwand-filosofie), vinificatie, duurzaam werken en het historisch kader waarbinnen dit wijnbedrijf actief is. Leerzaam en helder toegelicht. Een apart compliment maak ik Gerda Mulder voor de bijna ‘eetbare ’vormgeving van het boek.

 

Wijnen


Hermi stuurde ook twee flessen mee, waarvan de rode wijn ( een gouden plakwinnaar) in een te afwijkende conditie bij mij aankwam om er een zinvolle proefnotitie aan te kunnen wijden. De witte wijn, Gris de Printemps met de boomkikker als beeldmerk, heeft in 2010 brons gehaald bij de nationale wijnkeuring. Op het etiket van de wijn die ik proefde ontbrak het oogstjaar. Hij is in ieder geval gemaakt van souvignier gris, johanniter en bianca. Eerder heb ik kennis gemaakt met de jaargang 2011. Een soepele wijn, licht verteerbaar en sterke aroma’s van wit fruit en citrus. De wijn die ik kreeg toegestuurd was voller van materie, gaf een ‘rinsere’ indruk en had behalve geel fruit ook een stevige vleug mineraliteit.