Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 171 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5657384
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
435
1664
2099
12512
47711
0
5657384

Uw IP: 18.208.202.194
29-09-2020 06:32

Column: De vini-clown

 

Vermijd alle schijn. Dat zei mijn leraar Frans vroeger aan het begin van ieder proefwerk. Maar bij de recente proeverij van witte huiswijnen trokken ze zich bij het Vara-consumentenprogramma Kassa van dat uitgangspunt niks aan. Ook daar werd weer de nationale wijn-pias ingeschakeld om de uitzending de entourage te verschaffen die we van deze vini-clown gewend zijn. Wijnkenner Eric Sauter trok kort geleden nog een blik bijvoeglijke naamwoorden open om zijn ergernis over Ilja te spuien. Ik citeer: “De onsmakelijke, onverzorgde ‘would-be-bohemien’ outfit van Gort, inclusief overgedimensioneerde Beret, is zo verschrikkelijk gedateerd. De helaas talloze, zwervende daklozen in Frankrijk zien er, zonder die uiterst onsmakelijke, dubbele druipsik, frisser en verzorgder uit. Iemand met een minimum aan begrip en respect van en voor de Franse cultuur en levenswijze zal buiten Carnaval nooit bereid zijn tot een dergelijke, zich tot vervelens toe herhalende, persiflerende verkleedpartij”.

 

Sauter is niet de enige die zich aan het euro-wijnapostolaat en de verschijning van Gort ergert. De meeste wijnprofessionals in ons land zien hem als een gewiekste geldmaker die meer verstand heeft van verkooptrucs dan van wijn. Maar dat blijkt zelfs tot televisiemakers nog niet te zijn doorgedrongen. Nog steeds mag daar de grootst mogelijke onzin ongecensureerd de uitzending in. Op die manier werken die beeldbuisboeren niet aan de verheffing maar een de verdomming van beginnend wijnvolk.

Waarheid

Niet zodra treedt Gort ergens aan, of in de kortste keren zit de niets vermoedende kijker in een plensbui van promotie. Die gebruikt Ilja als sfeerverpakking rondom de wijn-betweterij, die hij z’n supporters als ultieme waarheid verkoopt. Dat was ook weer zo in de recente uitzending van Kassa. Een serieuze omroep, denk ik dan, hoort toch vooral in een consumentenrubriek alle schijn te vermijden. En daar hoort bij dat je ten eerste niet bij voorkeur vier Fransozen uit iemands toevallige netwerk nota bene op Frans grondgebied witte Nederlandse huiswijnen laat keuren. Want dat gebeurt dan vanuit de Franse opvattingen over wat er wel en niet aan een wijn deugt. Terwijl wij daar vaak heel andere opvattingen over hebben. Geen zinnige Nederlandse wijnconsument zal trouwens ooit op een Franse aanbeveling een huiswijn aanschaffen. Daar komt nog bij dat het aantal beoordelaars niet bepaald het idee voedt, dat achter zo’n vertoning voldoende draagvlak en ‘gezag’ zit. Ten slotte ging het om twee Franse oenologen (wijnscheikundigen), een van de straat geplukte mevrouw plus de keldermeester van Ilja’s château. Deze Philippe Lagarde levert al die tulip- en slurpwijn aan onze bekendste grootgrutter. En laat nou uitgerekend met die man in de ‘jury’ Appie weer met het bling voor de ‘beste’ van och arme tien witte huiswijnen gaan strijken. Kassa had hier de schijn van mogelijke belangenverstrengeling moeten vermijden.

Verafgood

Mijn derde bezwaar is dat Gort zelf als ‘presentator’ van deze gelegenheidsproeverij is opgetreden, terwijl hij als leverancier van genoemde grootgrutter al op voorhand weet dat er in de proeverij een huiswijn van hetzelfde supermarktconcern zit. Ook daartegen heeft Kassa zich niet verzet. In tegendeel. Vini-clown Ilja werd in de uitzending bijna verafgood.

 

Los daarvan rijst de vraag of enkele wijnen die in hun verkoopkanaal per se niet de status van huiswijn hadden, niet hadden moeten worden vervangen door echte huiswijnen van andere grutters. Daar is kennelijk onvoldoende moeite voor gedaan. En vooral de goedkoopste wijnen van extreme prijsboksers wilden ze er natuurlijk in houden.

 

Wat dit soort onvoldragen en in feite onrijpe uitzendingen aan de ‘wijnkennis’ van de consument bijdraagt ? Nul komma nul. Terwijl een consumentenrubriek zich juist uitermate kritisch dient op te stellen ten opzichte van de condities die aan een geloofwaardige uitzending mogen worden gesteld, hadden we hier te maken met doorzichtig en goedkoop broddelwerk, met een kwartet ongeregeld als ‘gezag’. Voorlichting van lik-m’n-vestje dus.

 

Intussen zitten we wel met de nasleep van het bij omroepen aanbeden Gortisme. Daardoor zijn argeloze kijkers de inmiddels professioneel verguisde Ilja gaan zien als slachtoffer van de Nationale Jaloezie. Hij verdient lekker, kan aardig schrijven, dus roept ie kinnesinne op. In werkelijkheid zijn het z’n eigen, soms grensoverschrijdende promotiekuren en bij elkaar geblufte grootspraak, die hem buiten de erfgrenzen van zijn château tot de risée van de wijnwereld hebben gemaakt.

 

P.S. Vini-clown Gort is vanavond weer op MAX te bezichtigen. Daar vertelde hij al eerder dat champagnekurken eigenlijk horen te 'knallen'. Het toppunt van bruisende beschaving bij sporters. De bekende outfit zal weer niet ontbreken. God had er eigenlijk spijt van dat hij Frankrijk iets te mooi had geschapen. Om dat te compenseren heeft ie Gort erheen gestuurd.