Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 41 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5657239
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
290
1664
1954
12512
47566
0
5657239

Uw IP: 18.208.202.194
29-09-2020 05:06

Column: Wijndictee

 

Deelnemers aan een vaderlands dictee zijn daarmee nog geen dictators. Dat zijn eerder die hotemetoten van de taalpolitie die allerlei regels de wereld in pompen en iedereen achterlijk vinden die daarmee niet uit de voeten wil. Dat hebben we dezer dagen weer gemerkt aan de krankzinnige compositie van Adriaan van Dis. Laat ik daar- alleen voor Gevorderden in de wijnwereld- eens op parafraseren. Hier komt ie dan:

 

Wij willen zijn waar we niet zijn. In een zonovergoten paradijs, waar de wijn niet uit een kitschtrukendoos komt en de schoonheid van het bouquet zichzelf bewijst in plaats van blasfemeert. Onder het wijnbaldakijn staat Neerlands wijnpaus, die iedereen coute que coute al op voorhand de absolutie geeft voor eventuele proeffouten. We degusteren op de binnenplaats van een twee-onder-een-kap-klooster, waar al belegen nonnen op onze activiteiten hebben geanticipeerd. Ons is verzocht toch vooral verre te blijven van de naburige rosse buurt, al krijgen sommigen steeds een kick van deze no-goarea, waar the Blue Nun als een soort marketenster biddend rondpaternostert en aandacht koopt met gewijde Liebfraumilch. Voor onze proeftafel staat een scherts-Master of Wine die de gedweeë attitude van de dienstverlener ontbeert en jeremieert dat hij bij deze ‘events’ consumenten met laag-bij-de-grondse boerenkoppen node mist, terwijl die toch van hun Aldi-verslaving zouden moeten afkicken. Maar in dit lustoord is a priori geen plaats voor lieden met een armeluis-wijnleven, zoals monniken dat wel propageren. Nee, wij genieten, ook al verfoeien wij deze zwakheid, van de verrukkelijke weelde van de nouveaux riches. Met jaloezie overstelpt wijnvolk heeft ons al megasimpel ge-sms’t dat dit tête-à-tête een verkeerd signaal afgeeft aan de crisisconsument, die de glasbak vermijdt als oorgelabelde vaarzen de slachtbank. Stante pede hebben wij terug gemaild dat wij in plaats daarvan genieten van de ruziënde wijn-orang oetangs om ons heen, die orchideeënrijke aroma’s niet kunnen waarderen, laat staan die van zichzelf. In dit kader verlangen wij allerminst naar een proef-entourage met spring-in-‘t-veld- leeuweriken in ruilverkavelde weiden vol koeien-excrementen, al smaken sommige wijnen daarnaar.

 

Als strikt ordinaire loopvogel met een basstem beneden de drieëntwintig herz probeert de quasi-wijnmaster zich te gedragen als oerwoudgeluidervaren jager, door openlijk op zoek te gaan naar een foutje in de afdronk. En omdat het extreme ons meer lokt dan het modale en het imperatief meer dan het ja en amen van de hofdignitaris, hebben wij hem gesommeerd onmiddellijk met deze neiging tot wijn-borderlining te stoppen. De man keek bedremmeld neer op zijn van een bevriende Papoea geleende peniskoker en verruilde die op stel en sprong voor de stemming verhullende Volendammer broek, waarin even later de bolling van meegesmokkelde flessen viel te ontwaren.

 

Wij vertrokken naar een naburig bring-your-own-restaurant, waar we ons vóór de vijf gangen te goed deden aan subtiel gearrangeerde amuses. Daar kregen we een vieze smaak in de mond van de Angelsaksische verloedering die nieuwe generaties uit taalarmoede over ons hebben uitgestort. Deep down beseften wij dat het leven te lang is om dagelijks dure wijn te drinken. En dan is schuiven met dozen een waardig alternatief.

 

PS. Hoeveel fouten zou je hier als wijnprominent, in harmonie levend met het Groene en Witte boekje, hebben gemaakt? Met 29 blijf je nog in het netwerk van commitment-creëerders.