We hebben 110 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3346039
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
1123
1746
7317
698771
35594
56911
3346039

Uw IP: 3.81.28.94
23-08-2019 13:56

Cru Bourgeois proberen

Na het gedoe rondom de classificatie  van de Cru Bourgeois in de Médoc is het label betrekkelijk stabiel geworden. De kwaliteit is redelijk tot goed en de wijn betaalbaar. Dat signaleert het wijnblog Le Vin Perdu. Daar worden vijf redenen gegeven om die wijn meer aandacht te geven. Wij geven de column hier onverkort weer.

 

“Over de classificatie ‘Cru Bourgeois’ is al veel inkt gevloeid. Het label ontstond in 1932 om de kleinere en minder bekende châteaux in Bordeaux een commercieel duwtje in de rug te geven. Niet minder dan 444 châteaux werden in dat jaar ‘CB’.

 

De ‘Alliance des Crus Bourgeois’ heeft de voorbije jaren woelig vaarwater gekend. In 2003 werd de categorie Cru Bourgeois’ verder opgedeeld in Cru Bourgeois Exceptionnel (met klinkende namen als Chasse-Spleen of Phélan-Ségur), Cru Bourgeois Supérieur en Cru Bourgeois. Die rangschikking zou om de 12 jaar herzien worden. In 2007 besliste een rechter uit Bordeaux echter dat de classificatie van 2003 niet onpartijdig was verlopen. Het label werd ongeldig verklaard en zelfs bijna voorgoed afgevoerd.

 

In 2009 kreeg Cru Bourgeois toch nog een tweede leven, maar dan zonder de aanhangsels ‘Exceptionnel’ en ‘Supérieur’. Enkele jaren later lijkt de rust stilaan terug te keren. Cru Bourgeois tekent nu voor zo’n 40% van de productie in de Médoc en lijkt goed op weg om een betrouwbaar kwaliteitslabel te worden. Hier zijn alvast 5 goede redenen om Cru Bourgeois-wijnen te proberen:

 

1. Ze worden regelmatig getest.

 

Jaarlijks, om precies te zijn. Elk jaar organiseert een onafhankelijke en externe partner (nl. Bureau Veritas) blindproeverijen om te bepalen welke wijnen aan de kwaliteitsvereisten van Cru Bourgeois voldoen. De resultaten worden elk jaar in september aangekondigd (althans van de wijnen die 2 jaar daarvoor werden ingediend). Voor de wijnmakers is dit ongetwijfeld een dure en slopende procedure, maar wijndrinkers profiteren wel van het feit dat de producenten niet op hun lauweren kunnen rusten. Een jaartje slabakken kan immers meteen afgestraft worden. Dat kan niet gezegd worden over de classificatie van de in 1855 geklasseerde cru’s …

 

2. Erkenning voor wijnen, niet voor domeinen.

 

Het label Cru Bourgeois wordt enkel toegekend aan aparte wijnen en niet aan domeinen. Uitbreidingen en overnames zorgen er dus niet voor dat iemand plots meer Cru Bourgeois op de markt kan brengen. Dit staat opnieuw in scherp contrast met de classificatie van 1855. De domeinen van les cru classés zijn uitgebreid, gekrompen, gekocht en verkocht zonder dat dit een invloed had op het kwaliteitslabel dat de domeinen mogen dragen. En dat terwijl net zij het woord ‘terroir’ zo graag in de mond nemen.

 

3. Je kunt ze echt drinken!

 

Terwijl de aristocratische cru’s voor buitensporige bedragen verhandeld worden, betaal je voor Cru Bourgeois realistische prijzen. Dit zijn immers geen wijnen om te beleggen, maar om te drinken (stel je voor!). En net omdat er niet mee gespeculeerd wordt, blijven die prijzen ook stabiel.

 

4. Je moet minder geduld hebben.

 

Zoals alle rode Bordeaux-wijnen verbeteren ook Crus Bourgeois als ze enkele jaren in de kelder mogen doorbrengen. Zo’n 5 tot 10 jaar is daarbij de norm, al kan dat in sommige gevallen ook langer zijn. Wat CB-wijnen echter onderscheidt van de Crus Classés is dat je ze niet meerdere decennia stof moet laten verzamelen. Na 15 jaar verbeteren ze nog weinig. Bovendien zijn vele Crus Bourgeois al na enkele jaren goed drinkbaar.

 

5. Ze smaken.

 

De laatste maar zeker niet het minst belangrijke argument: er zitten verdraaid lekkere wijnen tussen. Een bekende topper is deze Château Cambon de Pelouse. Andere geprezen namen zijn Lestage-Simon, Sénéjac, Charmail, Belle-Vue, Sérilhan, Peyrat-Fourthon, Le Boscq, Labat en Larose-Perganson. En dat zijn slechts enkele van vele. Vooral de jaren 2009 en 2010 zijn het kopen waard, in tegenstelling tot 2011 en 2012.

 

 

Zoals met vele dingen, is ook hier niet alles rozengeur en maneschijn. De prijzen van Cru Bourgeois variëren immers van 4 tot 20 euro, waardoor er alweer stemmen opgaan om een extra categorie op te richten voor de ‘betere’ Cru Bourgeois. Gezien de woelige geschiedenis van het label belooft dat een precaire onderneming te worden”

 

(Bron: Le Vin Perdu)