We hebben 129 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3684265
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
1356
1999
9167
1032664
38788
58704
3684265

Uw IP: 3.226.122.74
21-02-2020 17:00

Wijnbouw moeizamer

We hebben het al vastgesteld: de komende veertig jaar krijgt de wijnbouw wereldwijd klappen. Maar er komen ook nieuwe wijngebieden in beeld. Het huidige voor wijnbouw geschikte land zal met een kwart tot driekwart krimpen.  En wat er van overblijft zal niet zonder drastische irrigatie kunnen. Wijnbouwzones zullen bovendien opschuiven. Bijvoorbeeld in de richting van de noord- en zuidpool, waar het klimaat milder wordt. Dat zal dan weer grote gevolgen hebben voor de biodiversiteit. Dat hoger gelegen gebieden het uitwijkgebied van de toekomst worden, weten we al langer. Wijnbouw verplaatsen in die richting is trouwens een proces dat al enige tijd aan de gang is. Bovendien is een land als Frankrijk al geruime tijd bezig nieuwe druivenrassen te testen op de warmte- en vochtbestendigheid die daar straks noodzakelijk wordt geacht.

 

Ecologen, uit Californië en Chili maar ook uit Peking en Montana  melden in de Proceedings of the National Academy of Sciences: de traditionele wijngebieden krijgen het zwaar te verduren. Juist in een periode dat de rijker wordende bevolking van de BRIC-landen, met China op kop, een goed glas leert waarderen en de vraag in de rest van de wereld ook niet meteen op dalen staat.

 

Het ziet ernaar uit dat wijnbouwers-als ze daartoe financieel al in staat zijn-zullen moeten verkassen naar hoger gelegen streken. Anderen zullen met irrigatie aan de slag moeten, of water vernevelen om hun druiven te koelen. Terwijl veel gebieden nu al op de rand van het watertekort zitten.

 

Wijnbouw en klimaat hangen nauw samen, kijk maar hoe de Vlaamse wijnbouw na een afwezigheid van eeuwen terugkeerde. Een paar tiende graad celsius maakt blijkbaar alle verschil. Juist omdat het zo nauw luistert, zal de klimaatopwarming de huidige wijngebieden dwingen om hun technieken aan te passen of om mee met de klimaatzones te verhuizen, zo waarschuwen de vorsers.

 

Vegetatie

 

De installatie van een nieuwe wijngaard heeft volgens de auteurs zware gevolgen voor het milieu: alle plaatselijke vegetatie moet weg, gevolgd door diep ploegen en vergassen met methylbromide of andere stoffen die de bodem compleet steriliseren. Voor de plaatselijke fauna is in een productieve wijngaard zo goed als geen plaats.

 

Wie zijn wijngaard niet verhuist, zal meer water moeten gebruiken. Het verstuiven van water tegen vorstschade doet het debiet van sommige Californische rivieren nu al geen goed. Als er ook nog eens verneveld moet worden tegen hittestress, en geïrrigeerd tegen droogtestress, komen er aanvoerproblemen. Zeker als je er nog eens bij telt dat het klimaat in die gebieden droger dreigt te worden, zodat ook andere teelten meer irrigatie nodig zullen hebben. Europa heeft nauwelijks een traditie van wijngaardirrigatie, maar in Californië en Chili is dat wel even anders.

 

Er zullen betere microvernevelaars moeten komen, en technieken om elke aparte druiventros dagelijks zo goed mogelijk in de wind te zetten. Maar ook die zullen niet altijd redding brengen. Vooral Chili dreigt waterproblemen te krijgen. De beste huidige wijngebieden (Maipo, Cachapoal, Colchagua) worden gewoon ongeschikt voor wijnbouw.

 

Gespaard

 

De onderzoekers joegen twee representatieve evolutiecurves van de CO 2-concentratie door zeventien rekenmodellen voor het wereldklimaat, en keken welke gebieden geschikt bleven voor wijnbouw. De modellen waren het met elkaar eens: het beschikbare gebied in de huidige wijnstreken zoals de Bordeaux, de Rhônevallei en Toscane krimpt aanzienlijk, al waren de modellen het oneens over hoe groot die krimp precies zal zijn. Vooral de hoger gelegen gebieden en de kusten blijven gespaard, maar ook daar zal men aangepaste technieken moeten gaan gebruiken. De eigenaars van ongeschikt geworden terreinen in de traditionele gebieden rond de Middellandse Zee zullen het hogerop moeten zoeken, in wat nu vaak natuurgebied is. Al bij al stijgt de ecologische voetafdruk van de wijnbouw in mediterraan Europa aanzienlijk; in het meest pessimistische scenario met meer dan driehonderd procent.

 

De traditionele châteaux bereiden zich misschien maar beter voor, want mogelijk zullen ze hun naam moeten loskoppelen van hun oorsprongsgebied, zo waarschuwen de auteurs. Vooral in Franse oren is dat heiligschennis.

 

De gebieden van de Kaap in Zuid-Afrika zullen het hogerop moeten gaan zoeken. In Chili en Australië verschuiven de voor wijnbouw geschikte gebieden naar valleien en kustgebieden die nu al dichtbewoond zijn, zodat er nauwelijks plaats voor druiven overblijft.

 

Dichter bij de polen, zoals in Nieuw-Zeeland en Noord-Europa, komt er plaats vrij voor nieuwe wijngaarden, met alle gevolgen voor de plaatselijke biodiversiteit. De wilde gebieden tussen Yellowstone en Yukon, aan weerszijden van de Amerikaans-Canadese grens, waar men net bezig was om grizzlyberen, wolven en gaffelbokken een leefgebied te geven, worden eveneens nieuwe wijnstreken. In China overlappen de toekomstige wijngebieden met de huidige habitat van de reuzenpanda.

 

De ecologische voetafdruk van uw glas wijn wordt er niet beter op. De prijs waarschijnlijk evenmin.

(Bronnen:Proceedings/ Standaard)