We hebben 53 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4652785
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
791
1314
791
4639125
41571
149310
4652785
Uw IP 54.196.86.89
Server Time: 2018-05-21 12:53:46

COLUMN: Wijnmeesters

Vooral zuiderlingen houden van culinair ceremonieel. Of het nou uit de keuken of uit de fles komt, ‘status’ schijnt het genot te verhogen. En de tenue-verkopers varen er wel bij. Want ook in ons land pakken asperge-genootschappen en wijn-confrérieën zich graag zo fraai mogelijk in. Zo heeft het Nederlandse Wijngilde, enige tijd geleden in een zieltogende fase, zich jarenlang overal laten zien in blauwe mantel met baret. Vooral dat hoofddeksel mocht niet ontbreken. Mijn eerdere verklaring daarvoor was dat anders de wijnkennis nogal eens uit het brein kon waaien. En dat zou niet minder zijn dan een ramp voor de vineuze reputatie van het gilde, waarvan de top destijds meer tijd besteedde aan konkelarij dan aan proeverij.


Intussen is de gilde-most in zoverre geklaard, dat de proeverijen overal bloeien. Dat gebeurt afdelingsgewijs, want elke landstreek houdt er z’n eigen ‘cultuur’op na.

 

Zo zag ik in Brabant nog een groep in vol ornaat poseren. Elders stuitte ik meestal op het gebruikelijke vrije- tijds-uniform: spijkerbroek met rafels of ingebakken kalkspetters, daarboven een tatoe-bedekker en vooral witgerande ‘sneakers’. Waar is de tijd gebleven dat in jaren voortgeschreden gilde-voorzitters dat op straffe van royement verboden? Die maken nu hun privé-keldervoorraad in hun eentje op, terwijl mantel en baret al in de zak voor de kledingcontainer zitten.


Titelinflatie

Is er dan niks meer over uit die goeie ouwe tijd? Jazeker. Want al die jaren is de 'wijnmeester' onsterflijk gebleken. Er is geen tak van sport in de wereld van wijn en spijs of er hoort wel een meester bij. Al moeten ze hem zelf uitvinden. En dat gebeurt nog steeds. Zo kennen we 'masterclasses' van figuren die meesterlijk hun eigen standje verkopen. En je bent al 'meester' van wijn en spijs als je een paar flutgerechtjes 'naar een wijn toe' kookt en daarmee de wijnleverancier gratis promotie bezorgt. Tot grote ergernis van de echte meester-koks, die er jarenlang voor moeten studeren.

 

Bij die wijnmeesters is de inflatie al net zo erg. De Stichting Vakbekwaamheid Horeca (SVH) ziet het als de hoogste titel 'die een vinoloog kan bereiken'. Bij het gilde is de wijnmeester de man die een proeverij in goede banen leidt, onder supervisie van de nationale wijnmeester. Toevallig een apotheker die ongetwijfeld een kritische neus heeft voor het ‘medicinale’ glas.


Takenpakket

Is er verschil in kennis en vaardigheden? Wis en waarachtig. Wat moet zo’n gilde-wijnmeester dan weten of doen? Daarover wordt digitaal gemeld: 'Deze pagina is nog onder constructie'. Dus ze zijn er nog niet helemaal uit. Maar er wordt alvast een voorzet gegeven. En daaruit blijkt dat er van de geachte functionaris niks meesterlijks wordt vereist. 'Wijnmeesters zijn de spil van het Nederlands Wijngilde. Elke afdeling heeft één of meer wijnmeesters en in het landelijk bestuur zit landelijk wijnmeester Gies Stolze'.

 

Kijk, dat is nog eens informatie waarvan de Wikipedia iets kan leren. Maar er staat nog meer. 'De wijnmeesters zijn (mede)verantwoordelijk voor de leerzame proeverij in de afdelingen'. En op de 'najaarsdag' van het gilde vergaderen ze over 'het wel en wee van de afdelingen, het proefthema en de contributie'. Het gewone gildevolk schijnt alleen maar de kwispedoor te vullen.


Opgeven

De 'titel' wijnmeester is in ons land merkrechtelijk beschermd als er iets vóór staat. En daarom kennen we SVH-wijnmeesters. Die krijgen een stevige studie te verhapstukken voordat ze zover zijn. Maar in het dagelijks taalgebruik wordt het kennisverschil met die gilde-meester niet duidelijk. Daarom zou het gilde er verstandig aan doen die titel vrijwillig op te geven. Die past uitsluitend de professionals die daarvoor meer in huis hebben dan onder een ceremoniële baret is weggestopt.