koken & tafelen algemeen
Boeken algemeen

We hebben 86 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4311239
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
2391
1992
11169
4283010
35767
56117
4311239
Uw IP 54.167.48.192
Server Time: 2018-02-17 20:38:24

COLUMN: Tegen wijn-venijn

In de grootste ochtendkrant van het land kwam de wijn-‘recensent’ niet aan het woord, nadat een ex-alcoholiste daar de kans kreeg haar bekering te afficheren. Een platform voor een aan de verloedering ontworstelde verkoopster van een boek met afkickcursus. In feite een slimme advertorial, gegoten in dramatisch geformuleerde ontwenningstaal, waarin ze zichzelf droog legt en ons dringend aanbeveelt iedere fles wijn te laten staan. De zoveelste, niet van subtiliteit overvloeiende bijdrage aan de ‘wijnhaterij’ die vooral bij zwalkende wetenschappers in de mode is. Deze keer van een vrouw die bij gebrek aan zelfdiscipline ontspoorde, maar daar vooral de gemakkelijk bereikbare fles de schuld van gaf. Past in het rijtje waarin ‘hoog geleerden’ hun wijn-weerzin al eerder hebben geuit en zich daarbij beriepen op onderzoeksresultaten die hen goed uitkwamen.


Geen letter

Desondanks geen letter commentaar van de ’wijn-recensent’ of liever gezegd de ‘wijnplugger’ van de krant waarom het hier ging. En die trouwens ook herhaaldelijk wijnleugens van piraten in vet betaalde advertenties liet publiceren. De schijnheiligheid ten top. Kennelijk wilde of kreeg de ‘recensent’, inmiddels verhuisd naar de weekeind-bijlage, geen ruimte om zich af te zetten tegen deze wijnverguizing, in feite zelfpromotie van de boodschapster. Daarmee diskwalificeerde de man zichzelf en wekte hij buiten de buitenwacht de indruk liever z’n baantje te beschermen dan ergens in te klimmen.


Niet te rijmen

Los daarvan blijft de vraag of er in ons land geen andere middelen bestaan om de wijnhaat af te wenden dan de (beperkte) campagne Wine In Moderation (WIM). Die wordt voornamelijk vanuit de handel gedragen en heeft al eerder de vraag opgeroepen hoe het belang van omzetbehoud en –vergroting zich verhoudt tot gematigd verbruik. Dat laatste zou de huidige jaarlijkse gemiddelde wijnconsumptie per hoofd moeten drukken, terwijl dat moeilijk te rijmen valt met de ‘targets’ die wijnimporteurs zich ook bij het ‘aanboren’ van nieuwe doelgroepen stellen.


Breder draagvlak

Meer en intensiever genieten van minder gebruik, bij WIM zelfs uitgedrukt in een dagelijks kwantum als definitie van ‘gematigd’, zou breder moeten worden gedragen dan nu publiekelijk gebeurt, om wijn maatschappelijk en gezondheidshalve in de volkse sympathie te houden. Waarom smeedt de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren (KVNW) voor nieuwe initiatieven geen verbond met de horeca-organisaties die er minstens zoveel belang bij hebben dat hun bezoekers probleemloos van een glas wijn kunnen genieten? De wijnhaters mogen dat dan zien als de ‘alcohol-lobby’ die de wijneconomie in stand houdt, zo’n breder verband biedt in ieder geval meer draagvlak tegen een algeheel verbod, waar de wijnverguizers op aansturen. Dat die daarbij de nuances minder in acht nemen, over iedere vorm van gebruik heen walsen en vooral de excessen uitvergroten, zegt voldoende over hun wetenschappelijk ‘niveau’. En dat had toch al aan geloofwaardigheid ingeboet sinds de hooggeleerde emeritus Katan ‘onthulde’ wat we al lang wisten: dat wetenschappelijk onderzoek vandaag de dag lijdt aan betaalde bevrediging van de opdrachtgever.

Het lijkt er sterk op dat de anti-alcohollobby vooral daarin talentvol opereert.