Get Adobe Flash player
Kerst

We hebben 84 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4189558
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
542
2290
9973
4165140
29836
61908
4189558
Uw IP 54.226.113.250
Server Time: 2017-12-15 11:17:34

COLUMN: Gif en wijn

Onderzoekers werken graag met ‘gezonde’ proefpersonen. Maar die verkeren lang niet altijd in dezelfde conditie. De een draait al z’n halve leven op bio-voer. De ander vindt al dat geneuzel over veilig innemen maar overdreven en eet alles wat de pot schaft. Of het nou is bespoten, voorverpakt en voorzien van anti-bederfspul of niet. Toch zitten ze in dezelfde ‘populatie’ als geleerden voor de zoveelste keer weer eens willen weten wat wijn met de levensduur van menselijke organen doet. Hoe groter de onderzochte (leeftijds)groep en hoe langduriger de waarneming, des te overtuigender het resultaat, wordt dan vaak gedacht. Was het maar waar.


Niet te middelen

De menselijke gezondheid wordt geconditioneerd vanuit de genetiek en door ‘leefstijl’, waar eten en drinken bij hoort. En die kun je in een onderzoeksgroep nauwelijks ‘middelen’. Er zitten dus zelden vergelijkbare wezens in zo’n groep. Laat je die wijn drinken, dan zal het effect daarvan met die individuele conditie samenhangen. En als we onze eigen Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) moeten geloven, krijgen we, als we niet op de bio-toer zijn, met de aanbevolen dagelijkse portie groenten en fruit alleen al 20 verschillende bestrijdingsmiddelen binnen. Denk daar nog eens geconserveerde snijwaren, maaltijden in plastic en andere voorverpakte happen bij en dat getal wordt gemakkelijk driemaal zo hoog. Wie er dan nog eens een goedkoop glas wijn uit een matig jaar bij drinkt, mag daar ook nog eens een veelvoud aan ‘additieven’ bijtellen. Toevoegingen die een dunne wijn dikker maken, kunstmatig op smaak brengen, ont-wrangen of ontharden. Daarvan zijn er in Europa liefst zo’n 60 toegestaan. En dan hebben we het nog niet over sulfiet als oxidatie-bestrijder, gistingsremmer en vatreiniger. Of over gifspuiterij en chemische bemesting in de wijngaard. En al die stoffen kunnen elkaar in hun werking weer versterken, waarmee het om een heftiger eindeffect kan gaan dan bij uitsluitend cumulatie het geval zou zijn.

 

Nooit onderzocht

Al die middelen ‘mogen’, omdat ze per afzonderlijk product de ‘kritische’ grens niet overschrijden. Dat hebben ze in Brussel zo geregeld om de industrie, dus de maker van een afzonderlijk product, het commerciële leven niet onmogelijk te maken. Maar het totale effect van de optelsom van al dat gif en die chemie op de ‘consument’ is nog nooit onderzocht. Het wordt hoog tijd dat daaraan wordt gewerkt, al worden samenhangen met hersenziekten en kanker al jaren vermoed. Hoe m e n g s e l s van bestrijdingsmiddelen het menselijk fysiek schaden wordt intussen wèl bestudeerd. In ons land houdt het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu zich daarmee bezig. Wetenschappers geven inmiddels toe dat er in het algemeen met verouderde beoordelingsmethoden wordt gewerkt. Nieuwe ontwikkelen is wetenschappelijk gecompliceerd, maar zou voor Brussel geen belemmering mogen zijn om daarvoor voldoende geld en middelen beschikbaar te stellen.

 

Met voorrang

Intussen vernemen we de resultaten van het ene na het andere universitaire onderzoek naar het verband tussen wijn en gezondheid of juist de afbraak daarvan. Die houden rechtstreeks verband met die cumulatie van gif- en toevoegingseffecten bij proefpersonen van verschillende constitutie en de hun voorgezette wijnen. Daarom zouden onderzoekers er terwille van de geloofwaardigheid van hun bevindingen verstandig aan doen tevens te publiceren met welke ‘variabelen’ er bij analyse van de waarnemingen tot heden géén rekening is gehouden. En er bovendien bij de Europese Commissie op aan te dringen het onderzoek naar de negatieve uitwerking van stapeling absolute voorrang te verlenen. Daarmee lijkt mij de volksgezondheid meer gediend dan met de commerciële toegeeflijkheid waarmee Brussel de Amerikaanse wijn-trukendoos bij ons de ruimte heeft gegeven.

 

 

PS. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) heeft zojuist de resultaten gepubliceerd van een onderzoek naar de veiligheid van eten en drinken volgens de adviezen van de Gezondheidsraad in de Schijf van Vijf. Ook dan hebben we te maken met chemische stoffen die vanuit de lucht en de grond doordringen tot gewassen. Van die 'contaminanten' zijn er 28 onderzocht. Het merendeel veroorzaakt geen negatieve effecten, aldus het RIVM. Wel krijgen we teveel acrylamide, arseen en lood binnen. En voor cadmium en aflatonine is dat 'niet uitgesloten'. Over het stapelingseffect van al die contaminanten is niets gepubliceerd. Effecten van toevoegingen, conservering en   (bijvoorbeeld) plastic verpakkingen werden niet onderzocht.