Get Adobe Flash player
Kerst

We hebben 59 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4188982
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
2256
1948
9397
4165140
29260
61908
4188982
Uw IP 54.92.194.75
Server Time: 2017-12-14 23:41:00

COLUMN: Katan doet ‘t wéér

 

Wijnhater ‘bewijst superioriteit’

 

Wat heeft zo’n man het toch goed met de wereld en met zichzelf voor. Zelfs nadat hij 'emeritus' is geworden, blijft Martijn Katan de schijnwerpers zoeken. Hij wil nu weer voorkomen dat wij het slachtoffer worden van medisch 'bijgeloof'. Zoals hij eerder de 'gezondheidseffecten' van wijn heeft afgedaan. Wijn heeft meer met verdienmodellen te maken, vindt hij. En daarom neemt-ie hij elke gelegenheid te baat om alles de grond in te boren wat in positieve zin met wijn te maken heeft.

 

Nauwelijks is ’s mans wetenschappelijk imago daardoor gekrompen en ont-ijdeld, of opnieuw zet hij vilein de aanval op 'wijnkenners' in. Daarvoor kiest hij als drager van zijn 'visie' deze keer een krant die zichzelf zo graag als 'slijpsteen voor de geest' afficheert.

 

Die wijnkenners zijn naar het inzicht van de hooggeleerde net als zoveel anderen gevoelig voor prijsplacebo’s. Dat betekent dat zij in de illusie van het effect geloven. En ‘als wetenschapper' wil Martijn ‘mensen beschermen tegen oplichters'. Maar, zegt-ie zelf, er spelen 'als ik heel eerlijk ben' ook andere motieven mee. ‘Zoals het bewijzen van mijn superioriteit. Ze moeten dankbaar zijn dat ik het beter weet'

 

Arrogantie die een bijna cabareteske zelfverheerlijking heeft gebaard. Trouwens, in al die columns waarin die bekentenis ontbrak, gedroeg deze 'nutricioloog' zich minstens zo aanmatigend.

 

Zoete koek
 

In een dubbelblinde test vinden wijnkenners dure wijn nauwelijks lekkerder dan goedkope, neemt Katan in een recente kranten-column voor eigen rekening. ALLE wijnkenners? Hoe 'onderbouwd' is die mening? Heeft deze voedingsexpert weer eens een onderzoek van anderen uitgepluisd waarmee hij z’n gelijk kan verkopen? Wat verstaat hij onder ‘wijnkenners'?  Wie en hoeveel waren er dat dan in die test? Hoe, waar en onder welke omstandigheden werd die uitgevoerd? Bijvoorbeeld: Kreeg ieder proefpersoon die experiment-wijn wel op dezelfde temperatuur in het glas?

 

Allemaal zaken die een wetenschapper zèlf eerst dient te testen voordat hij klakkeloos krantenkoppen overneemt. Of studieresultaten van collega’s voor zoete koek slikt zonder de onderzoekmethode, de representativiteit en de conclusiewaarde van de steekproef door te lichten. Want lang niet alle ‘wijnkenners' zouden bij zo’n proef door de mand vallen. Wie ooit het praktische deel van een master-of-wine-examen onder ogen heeft gehad, zal niet overeind kunnen houden dat aldus gediplomeerde professionals met placebo’s (zoals ordinaire wijn onder dure etiketten of valse prijskaartjes) succesvol een rad voor ogen kan worden gedraaid.

Katan laat zich door dit soort argumenten nooit overtuigen. Hij gelooft in z’n eigen selectieve bevindingen. En daarmee heeft hij zich tot z’n eigen placebo verheven.

 

'Opgelicht’.
 

‘Gewone mensen vinden goedkope wijn zelfs lekkerder' dan dure.

Nog zo’n ongenuanceerde uitspraak van pensionado-professor Martijn in dezelfde column. Ook hier rijzen dezelfde vragen. Wat verstaat hij onder 'gewoon'? Zijn dat mensen die geregeld wijn drinken maar er 'geen verstand' van hebben? Of bedoelt-ie de supermarkt-categorie die thuis meer wijn drinkt dan waartegen deze verguizer het mensdom wil waarschuwen? Als er al voldoende breed onderzoek naar is gedaan, onder wie dan wel? Vanuit welke culinaire cultuur, met welke proefervaring en in welke leeftijdsgroep? Om eens een paar criteria te noemen.

 

Katan vindt dat-ie zich daarin niet hoeft te verdiepen. Anderen hebben die resultaten gevonden, dus neemt-ie kritiekloos over wat in zijn populaire betoog past: dat sommige mensen zich gemakkelijk door schijn laten bedriegen. Ook als het om medicijnen en hun placebo’s gaat. En zelfs als ze weten dat ze iets onwerkbaars slikken.

 

De hooggeleerde heeft, gegeven de wijncitaten, kennelijk hetzelfde geslikt als wat-ie bij anderen als opmerkelijk signaleert. Maar er is geen open deur-column voor nodig om te constateren wat we al jaren weten: dat er een categorie onzekere lieden is die gemakkelijk kan worden bedonderd.


Goed dat Katan (onbedoeld) aantoont dat dit ook met placebo-wetenschap kan.