We hebben 67 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4081338
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
1004
2221
1004
4067472
42164
51437
4081338
Uw IP 54.198.143.210
Server Time: 2017-10-23 13:32:18

Column: Gun ze dat glas

Moedig van Louise. Want je moet als bestuursvoorzitter van de Wageningse universiteit geen slappe knieën hebben om het op te nemen tegen populaire voedingsgeleerden. Goed, je valt zo´n ex-werknemer als de hooggeleerde Martijn Katan niet rechtstreeks af om zijn beschuldiging dat wijngebruik alleen maar vanuit verdienmodellen wordt goedgepraat. Nee, dat pak je slimmer aan. Wageningen moet niet doorgaan voor een soort Katan-stan waar de wijnweerders-regering de onderdanen per decreet onder de trap laat schuilen als er weer zo´n promotiebombardement in aantocht is.


Bovendien zijn wijnconsumenten zelf intelligent genoeg om door te hebben dat de Katans en de zelfverklaarde wijnhater professor René Kahn hun gelijk hoofdzakelijk dachten te kunnen illustreren met het doodzwijgen van onwelgevallig onderzoek. Dat het narcisme er bij het publieke optreden van de heren van afdroop, heeft niet nagelaten hun boodschap bij de ‘normale’ wijndrinker verder te ontkrachten. ‘Elk glas wijn is vergif´, is niet bepaald een voorlichtings-mantra die breed aanslaat.

 

Geen voorschriften

 

Dat soort verwijten valt de Wageningse topvrouw Louise Fresco in de NRC in geen geval aan te rekenen. Ze vat het afkrakende wijnverhaal in de Volkskrant nog eens samen en voegt er een eigen visie aan toe, die eindigt in de conclusie: misgun niemand z´n glas met allerlei geboden, voorschriften of andere ontmoedigings-maatregelen. Voor het tegengaan van o v e r m a t i g e wijnconsumptie pleit veel. Edoch: dat geldt ook voor frisdrank en worst. Zo lees ik in haar column. Maar of je nou zwaar moet inzetten op het aanpakken van l i c h t e alcoholconsumptie is voor Louise de vraag. Met als voorbeeld de mislukte drooglegging, destijds in de Verenigde Staten. Ze zet zich ook af tegen de dubbele moraal van de overheid. Wèl tegen innemen waarschuwen en met accijns belasten, maar niet verbieden.


Acht op de tien Nederlanders gebruiken alcohol. In het algemeen neemt het verbruik hier af. De proporties bepalen per persoon de risico´s. Of dat veel verandert door een appel op de gezondheid is de vraag, vindt Fresco.

 

Losbandigheid


Probeer maar eens iets te verbieden dat al zo lang onderdeel is van de menselijke geschiedenis, oppert Louise.

‘Primaten bleken al in staat gistende vruchten te verteren. Fermenteren ontdekten we al voor de landbouw. Alcohol, in de vorm van bier, wijn en gedistilleerd, op basis van vruchten of grasachtigen, komt in bijna elke beschaving voor. Chinezen dronken van oudsher rijstwijn. Afrikanen palmwijn of gierstbier. Waar er een verbod ontstond, zoals in de islam, lag de rechtvaardiging in de morele effecten van de vermeende losbandigheid. Niet in het vermijden van gezondheidsproblemen’.

 

Voor Europeanen, schrijft Fresco, is het maken en drinken van wijn van oudsher verbonden met de mediterrane cultuur. Nog steeds ligt bijna de helft van alle wijngaarden in Europa, waarvan de meeste in Spanje. Die wingerds staan bekend om hun biodiversiteit van kruidachtigen en insecten. Van oudsher grazen er schapen. Wijn is, meer nog dan whiskey of bier, omgeven met verhalen, tradities, kenners en uitgebreide wetenschap. Druiventeelt moeten we alleen al om deze culturele en landschappelijke waarde niet verbieden. ‘Gelukkig hoef je geen wijn te persen uit druiven, maar kun je ze ook vers eten’.

 

Fresco besluit met: ‘Misschien kan de overheid volstaan met een waarschuwingssticker op de fles: drink niet meer dan een glas per dag en eet af en toe een trosje’. Ik denk dat de wijnlobby dat idee niet zal omarmen.

 

Nog roomser

 

Maar met de rest van de column kan de polderlandse anti-wijnlobby het voorlopig doen. Die heeft met zijn persistente wijn-ontrading eerder al geen gelijk gekregen vanuit de internationale wetenschappelijke wereld, al doen de verguizers die dan ongenuanceerd af als ‘profijtgericht’. Met het nul-advies hebben de gezondheidsdominees des Vaderlands zich in een uitzonderingspositie gemanoeuvreerd, waarmee ze in ieder geval binnen Europa worden beschouwd als roomser dan de paus.