We hebben 92 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4081404
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
1070
2221
1070
4067472
42230
51437
4081404
Uw IP 54.198.143.210
Server Time: 2017-10-23 13:43:02

Column: Wijnjaar ‘hoeft niet’

Wat doe je al niet om je gelijk te halen bij de rechter? Dat is weer eens aan het licht gekomen in de motivering, waarmee Wijnoutlet wegens ‘oneerlijke handelspraktijken’ is veroordeeld. Niet zodra had de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren (KVNW) aan Wijnoutlet laten weten dat er een kort geding tegen de prijsbokser was aangespannen of Rappe Ronny Bergsma kwam met een tegen-beschuldiging aan het adres van drie KVNW-leden. Residence werd verweten onjuiste informatie over jaargangen van een paar wijnen te hebben vermeld. Wijnkoperij P. de Bruijn werd hetzelfde ten laste gelegd en zou bovendien foutief over wijnmedailles hebben bericht. En La Bouteille d’Or, lid van de aan Verbunt gelieerde Wijnkring, zou 11 wijnen hebben aangeprezen met vermelding van andere dan de werkelijke jaargangen. Met andere woorden: Bergsma verweet deze KVNW-leden als mede-aanklagers zèlf boter op hun hoofd te hebben. De heren aan de top haastten zich vervolgens te rectificeren wat hen zou kunnen opbreken. Net op tijd, anders zou Ronny bij de rechtbank een vet punt hebben gescoord. Nu bleef alleen staan dat hijzelf oneerlijk over wijnjaargangen had bericht en op sommatie van de KVNW niet had willen rectificeren.

 

Toevoegingen


Dat het Wijnoutlet hierbij alleen maar om een tegenzet ging en niet om het belang van correcte jaargang-aanduiding las ik even verderop in de puntsgewijze behandeling van de aanklacht. Want Ronny heeft het niet zo op die jaargangen. Hij liet zijn advocaat  in stuntelig juridisch jargon aanvoeren dat oogstjaren van aangeboden wijnen niet zo nodig hoeven te worden vermeld. "Het wijnjaar kan hooguit een rol spelen bij speciale wijnen of wijnen boven de 20 euro". Maar niet voor de 'gemiddelde consument'. Dat komt "doordat bij de productie van wijnen namelijk vele additieven worden toegevoegd(!) teneinde de kwaliteit van de wijn elk jaar constant te houden en niet meer afhankelijk te zijn van klimatologische en andere omstandigheden die vroeger de kwaliteit van een wijnjaar (t.o.v. voorgaande jaren. J.B.) konden laten verschillen".


Wèl van belang


Daar zegt Ronny nogal wat. Op z’n minst over zijn eigen handel. Die kan blijkbaar niet zonder wijnen 'met additieven' die de kwaliteit kunstmatig op hetzelfde peil houden. En wie weet, heeft Bergsma die uitspraak zo algemeen bedoeld dat de totale wijnwereld wordt verweten het in het populaire prijssegment alleen maar met (kelder)chemie te kunnen redden. Een opinie die eens temeer weinig vertrouwen wekt in de negotie van prijsbrekers, discounters, wijnpiraten en hun toeleveranciers. 'Vroeger' waren er van jaar tot jaar nog kwaliteitsverschillen. Die ziet de prijskraker nu niet meer, liet hij ter zitting weten.

Veel wijnmakers en wijnexperts zullen dat niet met hem een zijn. En ook de rechtbank vond zijn beweringen niet overtuigend. Ik citeer:

"Oogstjaren zijn wel degelijk een relevant kenmerk van een wijn en ook mede bepalend voor de prijs. Het mag dan zo zijn dat additieven worden toegevoegd(!) om smaakverschillen per wijnjaar te beperken, maar dat betekent nog niet dat daarmee de relevantie van het vermelden van het betreffende wijnjaar komt te vervallen. Het blijkt immers mogelijk dat een bepaald wijnjaar wordt gekenmerkt door een druif van bijzonder goede kwaliteit en dat dit in de prijs tot uiting komt. Voorts is het aannemelijk dat de prijs mede beïnvloed wordt door de wijnopbrengsten van een bepaald oogstjaar".


Wijnexperts zien het zelfs iets breder: iedere wijn laat aroma’s, textuur en smaak waarnemen die typisch zijn voor een bepaald oogstjaar, een specifiek druivenras, een lokaal terroir en een vinificatiemethode. Wie die jaarlijkse verschillen wegpoetst met chemie, die -chiquer aangeduid- als additief door het wijnleven gaat, is pas ècht een wijnbarbaar, want hij versleutelt de realiteit.


Onrust blijft

Bakzeil dus voor Wijnoutlet. Maar niet op alle punten van de aanklacht. Zo is Bergsma wèl veroordeeld voor de vermelding van een niet bestaande medaille voor een aangeboden Crozes Hermitage 2013, maar weer niet voor de hem eerder aangewreven foutieve vermelding van een Berlijnse gouden plak. De prijsstunter hoeft zich van de rechter ook niets aan te trekken van de kortingsbepalingen die de georganiseerde wijnbranche hanteert, al moet hij voortaan wel gerechtelijk duidelijk omgrensde prijsvergelijkingen maken. Dus blijven al die prijsbrekers binnen de nu opgelegde regels wettelijk geoorloofd met de reguliere wijnhandel concurreren met kortingen boven de 50 %. Die vinden de georganiseerde branche en supermarkten 'te duur' en blijven daarom actie voeren en doorstunten. Zoals Wijnvoordeel dat onlangs deed in een landelijke advertentie tegen Albert Heijn.

De onrust in de markt is daarmee dus niet weggenomen, zoals de KVNW had gehoopt.