We hebben 90 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4081400
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
1066
2221
1066
4067472
42226
51437
4081400
Uw IP 54.198.143.210
Server Time: 2017-10-23 13:42:41

COLUMN: Wijnfantasten

Wijnverkoper. Een vak dat je moet liggen. Het komt voor dat zo'n man van een vracht wijnen af moet die slecht lopen. Die kom je ook tegen in een proeverij, waar de wat geoefende wijndrinker er vaak een kritische opmerking over maakt. Als repliek van de verkoper hoor je dan: 'Ja, maar die wijn rijpt nog uit op fles. Na een paar jaar liggen is-ie op z’n best'. Maar als zo’n wijn in z’n jeugd al niet deugt, wordt-ie er nooit beter op. Het is vanuit z’n structuur gewoon geen typische bewaarwijn. Wie hem niettemin koopt en oplegt, zal niet ervaren dat de textuur zachter wordt, de tannines rijper of de aroma’s aangenamer. Die wijn had al niks en krijgt er ook niets meer bij. Ook niet als de jaargang de hemel in is gepromoot als klassiek voor een 'vin de garde'.

 


Camouflage

Dat een wijn af en toe ronduit stinkt omdat de vinificatie niet hygiënisch genoeg verliep of omdat er teveel rotte druiven zijn mee vergist, brengt wijnboeren zelf of wijnhandelaren ook nogal eens tot wonderlijke uitspraken. Zo hoorde ik in een wijnwinkel boven de Moerdijk dat een klant het 'helemaal verkeerd' zag. Die verwarde die geur met "terroir", een woord waarmee je alles kunt camoufleren wat er in een wijn maar fout kan gaan. Wijnen die meuren naar natte hond, naar kippenpoep, naar rubber, schimmel of nat hout worden met zo’n presentatie zelfs als bijzonder aangeprezen. Ook als er een onder fruit verstopte chemische geur aan zit. Dat wijnen 'na recente botteling nog wat nerveus' zijn of na het openen direct in een decanteerkan moeten om ze bij gebrek aan 'adem'  niet te laten sterven, behoort ook tot het goedpraterij-jargon.

Overigens: "terroir" alleen bepaalt niet de smaak van een wijn. Daarvoor zijn minstens ook de kwaliteit van de oogst en de hand van de wijnmaker bepalend. En die laatste kan wel eens meer aandacht hebben gehad voor een interessante prijs dan voor een deugdelijke wijn. In de ‘klassieke’ wijnstreken Bourgogne en Bordeaux zijn daar proefondervindelijk jaarlijks bewijzen voor te vinden.

 

Kritischer

Er zijn gelukkig meer wijnverkopers die dit soort trucs niet nodig hebben, dan fantasten met gladde praatjes. En consumenten die veel in wijnregio’s reizen kunnen ook beter de meuk van de rest onderscheiden. Vandaar dat wijnwinkels en verkopers zelf ook kritischer zijn geworden op wat ze aanbieden. Al komt het nog steeds voor dat kunstmatig veroorzaakte schaarste tot overtrokken prijzen leidt voor wijnen die het niet waard zijn maar desondanks worden verkocht.

Die komen trouwens niet op de schappen van supermarkten of bij andere verkooppunten waar de meeste consumenten hun wijn inslaan. En die klanten weten zo langzamerhand ook dat je voor een redelijke fles minstens een euro of zeven moet neertellen. Ook zonder "terroir".