We hebben 29 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4076307
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
1261
2308
8835
4052809
37133
51437
4076307
Uw IP 54.166.245.10
Server Time: 2017-10-20 19:42:54

Column: Slimme Ronnie

 

Wat bezielt een wijnhandelaar om in de rafel-randen van de negotie het zwaard te trekken tegen de gevestigde wijnorde? Is het de verslaving aan het Grote Geld, dat buiten de geordende kanalen wellicht gemakkelijker binnenrolt dan in het reguliere circuit? Is het de eigengereidheid van waaruit wel meer 'vrije jongens' opereren totdat ze zichzelf tegenkomen en vervolgens een toontje lager moeten zingen? Of is het de grootheidswaan die piraten, behalve aan een egocentrische verdeling van aards goed, aan hun eigen onsterfelijkheid laat geloven? Dat zijn vragen die opkomen bij het volgen van prijsstunter Ronny Bergsma (50), de man die vanuit Haaksbergen de georganiseerde wijnbranche geregeld in de gordijnen jaagt. Zo’n handelssluwaard die voortdurend de indruk wekt dat hij de wijnwereld vanuit een verbogen geweten wil bevrijden van ‘kartel’-tuig dat zich over de rug van de belazerde consument rijk woekert.


Ronnie dacht het zo mooi voor elkaar te hebben. Zelfstandig blijven, maar toch toetreden tot de Gorredijkse conspiratie van wijnpiraten E-lucious, onder het motto: Eén voor allen. En zich van financieel peetvader Gilde Equity bijna alle verkooptrucs mogen permitteren die grenzen aan ethische ontsporing. Omdat rendement daar, sinds de voormalige Baarsma-boys en aanverwanten zijn opgekocht, kennelijk voorrang heeft op integriteit.


Verzinsels

Ronnie bestuurt z’n eigen wijnimperium vanuit de filosofie: al is het niet waar dan is het toch creatief verzonnen. Maar hij bleek niet gewiekst genoeg om onder de radar van zijn ontmaskeraars te blijven. Die menen inmiddels te hebben aangetoond dat in Ronnies wijnpromotie de consument nogal eens wordt misleid. Zelfs keiharde leugens worden daarbij niet geschuwd, zoals eerder op Wijnwijs was te volgen. Zo bestond Ronnie het om bij het aanbod van een Italiaanse wijn drie verschillende 'wijnboeren' op te voeren, die allen met foto getuigden van hun dik verkochte 'vakmanschap'. Ronnie geeft ook geregeld zware kortingen op vermoedelijk verzonnen prijzen. Of overtreedt de regel die daarvoor binnen de branche geldt: maximaal 50 % op de originele prijs 'elders'. Wij zorgden er samen met de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren (KVNW) voor dat de man in drie eerder gepubliceerde gevallen de wacht kreeg aangezegd bij de Reclame Code Commissie, wegens misleiding en het verlenen van oneigenlijke prijsafslag.

Het doet prijsstunter Bergsma allemaal niets. Hij gaat gewoon door met z’n oneerlijke promotie. Dat moet ophouden vindt de georganiseerde wijnbranche. Want die praktijken worden geacht de reputatie van de 'bonafide' wijnhandel te schaden. Daarom wordt Ronnie nu in kort geding voor de rechter gedaagd met als eis: onmiddellijk stoppen met leugenachtige berichtgeving op straffe van een gevoelige dwangsom.

 

Uit de wind

Bonafide? Laat me niet lachen, heeft Ronnie intussen laten weten. Hij is geen lid van de KVNW omdat die in zijn ogen alles behalve 'koninklijk' opereert. Al die handelaren, vindt-ie, vormen een 'kartel'. Met als doel: vette zakkenvullerij. Kan veel goedkoper, staat op z'n website. Door een kleine, gestroomlijnde organisatie die slim inkoopt. Bergsma houdt vol dat de Stichting Verantwoord Alcoholgebruik en de Reclamecode-club voor Alcoholhoudende dranken instituties zijn waarmee de wijnbranche zichzelf comfortabel uit de wind houdt. En de 'overtrokken' marges ('35 tot 50% is heel gewoon') waterdicht beschermt.

Ach ja, hij roept maar wat, vindt voorzitter Peter van Houtert van de KVNW. 'Pertinente onzin'. Bergsma heeft nog niet één overtuigend voorbeeld van kartelafspraken of woekerwinsten kunnen noemen. 'Binnen de KVNW zijn de leden gewoon elkaars concurrenten. Maar als Register Wijnhandelaren KVNW werken we wel samen om de handel correct en eerlijk te laten verlopen'. En als Bergsma aankomt met het verhaal dat een supermarkt 6 flessen verkoopt voor 18 euro, dan is daar niks fouts aan.'Want', aldus Van Houtert, 'ze zeggen daar niet dat die wijn elders een veelvoud kost of een gouden medaille zou hebben behaald die in werkelijkheid nooit is verleend'.

 


Aangifte

Als Bergsma tegen een 'prijskartel' denkt te moeten vechten dat hem 'kort' wil houden, zou de weg zijn geweest dat hij de verdenking van verboden prijsafspraken onmiddellijk had gemeld bij de Autoriteit Consument en Markt. Een hoe waarschijnlijk zou het dan zijn geweest dat onder het wakend oog van deze toezichthouder de georganiseerde wijnbranche met eigen onderlinge afspraken tot nu toe vrijelijk z'n gang zou hebben kunnen gaan?

Dat KVNW-leden afnemers en consumenten bestelen door 'woekerprijzen' te hanteren en dat hij daardoor zelf als 'eerlijke vrije jongen' in de verdrukking raakt, zal Rappe Ronnie in kort geding overtuigend moeten bewijzen. Lukt dat niet, dan verloopt zijn verdere prijsstuntersleven wellicht minder lucratief dan hij zichzelf had voorgerekend.