We hebben 90 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4141122
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
641
1746
2387
4125025
43308
58608
4141122
Uw IP 54.198.108.19
Server Time: 2017-11-21 03:53:00

Column: Wijnbrallers

Er is weer een Mokummer opgestaan die het allemaal beter weet. Vanuit zijn pas geopende ‘wijncafé’, bevoorraad door ‘Bytheglass’, stort hij de volgende oudbakken wijnwijsheid over het volk uit: ‘Ik erger me al jaren aan het gebral over wijn’. Daarmee wil ie op de tenen gaan staan van al die professionals voor wie een wijnloos leven zinloos zou zijn. ’Al die verhalen over terroir en vatrijping’ hoeven niet van deze wijnkastelein. ‘Wijn moet gewoon lekker zijn’. Hoe vaak hebben we die laatste zin niet gehoord? Alleen al dat woord ‘gewoon’. Dat suggereert dat er ook ‘ongewoon’ lekkere wijnen zijn. En dat adjectief grenst dan weer aan ‘waanzinning’. Een piratenterm die wijnliefhebbers nogal eens de mist injaagt.

 

Blijft over: ‘Wijn moet lekker zijn’. Maar dat roepen nou juist ook alle zogeheten professionals die beweren dat de wijnconsument niet moet drinken wat hem niet bevalt, maar hem tegelijkertijd kleineren als hij in hun ogen dan een ondermaatse keuze maakt. Want dan, aldus deze ‘kenners’, kan ie niet proeven. Zoals wij, had er dan nog bij moeten staan. En de vraag is of dat die consument dan wèl zou hebben bevallen. Ik herinner me nog de uitspraak van een vrouw die met wijnofielen in discussie raakte over wat ze wel en niet zou moeten drinken. ‘Al die dure rommel van jullie zegt mij niks. Geef mij maar Kaapse Pracht’. Waarna het (wijselijk) nog lang stil bleef.

 

Barbaren

Nog steeds worden wijndrinkers die plezier hebben in hun eigen keuze weggezet als wijnbarbaren. Een categorie die met een wisselende bezetting al jaren de bekeringspopulatie vormt voor beleerders, wijneducators en andere gedreven opvoedwezens zonder dat daar een opzienbarend percentage Verlichten uitrolt. Dat is eerder te vinden bij Yuppen of Millenials die de (commerciëel gestuurde) wijnwijsheid doorgaans met aaifoon en app kregen ingegoten. Wie daar liever van wegblijft heeft, aldus de cijfers, voorkeur voor supermarktwijn. Die in de ogen van ’kenners’ zonder commerciëel belang in wijngidsen meestal wordt verguisd. Het aandeel van deze distributieketen in de nationale wijnconsumptie mag dan wat teruglopen, dat blijkt eerder verklaarbaar uit ‘gematigd’ wijngebruik, dan uit ‘bekering’ tot een ‘hoger’ keuzeniveau .
Inmiddels kent ons land ruim een miljoen inwoners die om religieuze redenen helemaal niet drinken. En ook dat beïnvloedt de kerncijfers.

 

Dat brallers zich afzetten tegen anderen doet zich niet alleen in de wijnwereld voor, maar valt in alle voegen van de samenleving waar te nemen. Hoeveel lieden in dure bolides kijken niet neer op alles wat niet bij deze klasse in de buurt komt? Die hebben het dan in zelf gebakken feesboek-engels over ‘loosers’. Maar wie vindt of roept dat ‘wijn gewoon lekker’ moet zijn, helpt de ‘wijnsukkel’ daarmee allerminst. Want wat is lekker? ‘Dat bepaal je zelf’, las ik ooit in een wijnboek.

 

Een onwrikbare waarheid, waar zowel connaisseurs en brallers als hun bestrijders niet omheen kunnen.