We hebben 41 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4144833
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
391
1790
6098
4125025
47019
58608
4144833
Uw IP 54.162.139.105
Server Time: 2017-11-23 04:48:05

STIVA: rechter zat ernaast

 

‘Zelfrugelering alcoholreclame werkt’

 

De Stichting Verantwoorde Alcoholconsumptie (STIVA) heeft in een reactie op een stuk over de achterhaald geachte reclamecode voor o.a. de wijnbranche in het Financieele Dagblad laten weten dat de code wel degelijk effectief is. En dat zelfregulering bij promotie-uitingen werkt. De stichting reageert daarmee op -wat zij noemt- ‘een aantal onjuistheden’ in het artikel. De reactie komt van STIVA-directeur Peter de Wolf, die de vermeende onjuistheden overigens niet nader preciseert en vervolgens een betoog houdt ten gunste van het handhaven van de code.

 

 De stellige kop boven het  opiniestuk van Eelco van Wieringen en Twan Kroon: “Reclamecode voor alcoholhoudende dranken loopt op zijn laatste benen” dekt de lading niet en is misleidend. Aldus De Wolf, die zich namens producenten en importeurs van bier, wijn en gedistilleerd de ‘penvoerder’ noemt van de Reclamecode voor Alcoholhoudende dranken (RvA).

 

Uitspraak

 

Hij zegt verder : “STIVA betreurt het dat een voorzieningenrechter in een zaak over oneerlijke handelspraktijken de toepassing van de RvA als zelfreguleringsinstrument onjuist heeft geïnterpreteerd”.

Waar dat het geval is en hoe de correcte interpretatie dan had moeten luiden, vermeldt de reactie niet. Die wordt vervolgd met:

“De RvA is onderdeel van de Nederlandse Reclame Code en deze is algemeen geaccepteerd als basis van regels voor reclame. Zowel door adverteerders, reclamebureaus, media als brancheorganisaties.

 

STIVA is van mening dat het principe van zelfregulering hiermee niet van de baan is en dat via de Reclame Code Commissie een voldoende basis ligt voor het beoordelen of een adverteerder al dan niet aangesloten bij een branche zich houdt aan de breed gedeelde regels ten aanzien van fatsoenlijke en verantwoorde reclame”. 

 

Onjuiste scope

 

De schrijvers van het opiniestuk wekken volgens STIVA de indruk dat de Reclamecode voor Alcoholhoudende dranken (RvA) uitsluitend gaat over de verkoop van alcohol en kortingen. “Dat is pertinent onjuist. De RvA gaat over heel veel meer dan kortingen. Vanuit de verantwoordelijkheid die de bier-, wijn- en gedistilleerdsectoren voelen om een bijdrage te leveren aan verantwoorde consumptie, wordt ook gekeken naar verantwoorde marketing. De 34 artikelen in de RvA gaan over de regels dat alcoholreclame niet mag aanzetten tot overmatig drinken, dat alcoholreclame niet specifiek gericht mag zijn op minderjarigen, dat alcohol en verkeer of alcohol en zwangerschap niet samen gaan en slechts één artikel gaat over het communiceren van kortingen”.

 

Niet effectief?

 

“De Reclamecode voor alcoholhoudende dranken bestaat al meer dan 35 jaar. In die tijd is de Code uiteraard met de tijd meegegaan. Maar het uitgangspunt om een bijdrage te leveren aan de volksgezondheid is altijd centraal blijven staan. Producenten en importeurs willen niet dat alcoholreclame wordt uitgezonden rond televisieprogramma’s waar teveel jongeren naar kijken. Bij de laatste meting is gebleken dat dit artikel uit de RvA een nalevingspercentage had van 100%. Het lukt de sector dus via zelfregulering om alcoholreclame weg te houden bij minderjarigen”, vindt De Wolf.

 

“De Nederlandse RvA is de eerste alcoholcode ter wereld waarbij concrete regels ten aanzien van sociale media zijn opgenomen. Al op 1 januari 2012 hebben wij onszelf beperkingen opgelegd ten aanzien van sociale media. Dit functioneert uitstekend. Uit onderzoek is gebleken dat “posts” door alcoholadverteerders voor 98,5% bekeken worden door 18-plussers, dus ook hier een hoog nalevingspercentage.

 

Een ander onderdeel van het stelsel van de Reclamecode voor Alcoholhoudende dranken is de toetsing van tv- en radiocommercials vooraf. Dit gebeurt sinds 2005 en sinds die tijd is er nog nooit een commercial geweest die de regels overtrad ten aanzien van kwetsbare groepen of overmatigheid.

 

Kortom: zelfregulering werkt, juist om kwetsbare groepen te beschermen”.

 

Meer dan Code

De Wolf schuwt ook promotie voor de Stichting niet, al heeft die weinig met het artikel in het FD te maken:

“De alcoholsector trekt haar verantwoordelijkheid verder door dan alleen ten aanzien van alcoholreclame. We spreken ons geregeld zeer duidelijk uit tegen uitingen die onverenigbaar zijn met het verantwoord genieten van onze producten. Zo hebben we altijd geageerd tegen het fenomeen van de ‘bierfiets’, hebben we nadrukkelijk geageerd tegen televisieprogramma’s als ‘Oh Oh Cherso’ en zijn we actief met campagnes als ‘Geniet, maar drink met mate, en de BOB campagne”.

 

Zelfregulering van alcoholreclame is juist heel effectief gebleken, aldus Stiva.

De Wolf: ”Juist op die principiële zaken als het bestrijden van misbruik en het beschermen van kwetsbare groepen. Dat doen we al heel lang, met veel succes en gelukkig ook met een overgrote meerderheid van bedrijven uit de bier-, wijn- en gedistilleerdsector samen. Het is ook een verantwoordelijkheid die de samenleving van ons mag verwachten en die we mede daarom dan ook zeer serieus uitvoeren”.

 

Vrij opereren

 

De STIVA-reactie gaat niet concreet in op de suggestie in het FD-artikel dat persisteren bij de code riekt naar beveiliging van (wijn)branchebelangen en in strijd is met de mededingingswet die ‘kartel’-achtige afspraken verbiedt. Daarom zouden ook wijnhandelaren die zich aan de code hebben gebonden vrijelijk met stuntprijzen moeten kunnen werken, aldus het artikel. Ook over de in het FD beschreven prijsvrijheid die in de Mededingingswet wordt genoemd, zwijgt STIVA, terwijl dat de kern is van het artikel.