We hebben 9 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4144800
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
358
1790
6065
4125025
46986
58608
4144800
Uw IP 54.162.139.105
Server Time: 2017-11-23 04:44:30

COLUMN: Keuringskriebels

Iedere keer krijg ik de kriebels als de 'Keuringsdienst van Waarde' weer eens over wijn begint. Deze keer ging het over medailles en wat ze wel of niet waard zijn. Nou, daar kun je een aardig boekje over open doen. Maar de keurders hebben kennelijk geen wijnprofessionals in huis. Anders waren er nooit zoveel vragen blijven liggen als in die recente uitzending. En dat is niet de eerste keer. Telkens als je denkt: nou komt het, slaan ze een zijweg in. Wijnconcoursen zijn enigszins betrouwbaar of helemaal niet, zo mochten we vernemen. Geen woord over de status die staat of valt met de kwaliteit van de jury. Geen syllabe over het feit dat een wijn er heel anders kan uitkomen als-ie, simpel gezegd, op het jurytafeltje van de buren belandt en daar hoger wordt gewaardeerd. Evenmin aandacht voor de 'bekroningsdwang' die juryleden soms krijgen opgelegd als in de loop van een concours blijkt dat er te weinig wijnen 'scoren'. Om nog maar te zwijgen van rondreizende jury-circussen, waarbij de een de ander de bal toespeelt en objectiviteit als een vies woord wordt ervaren.


Niet helder

Toegegeven, in krap een half uur moet je voor zo' n uitzending keuzen maken. En dan laat je uit de mond van experts horen hoeveel geldelijk belang wijnboeren bij een gouden plak hebben. Vooral als ze massaal aan supermarkten en discounters leveren die hun schappen bij voorkeur met medaille-wijnen vullen. Net zoals prijsbrekers en piraten hun promotie-blabla vol bombastisch geformuleerde 'bekroningen' stoppen. Wat al dat bling waard is, of liever gezegd waarom de ene medaille de andere niet is, kwam in de uitzending niet duidelijk naar voren. Eigenlijk liet de Keuringsdienst horen dat die medailles in feite 'gekocht' zijn. Want wijnboeren die er brood in zien 'investeren' voor hun prijzenkast vaak in allerlei concoursen, met inschrijfgeld per in te zenden wijn. Doe je dat maar vaak genoeg, dan rolt er allicht een of andere ereplak uit. Omdat de organisatie er zonder mankeren voor zorgt dat nog geen 10 % van die competitie-wijnen buiten iedere eervolle vermelding of medailleregen valt. Dus consument, zo luidt de moraal, trek je niks van die medailles aan, al blazen gewiekste verkopers zoals Wijnvoordeel en Wijnoutlet die nog zo op. Waarom zouden topwijnen vrijwel nooit op die concoursen te vinden zijn? Omdat die het, vanwege hun kwaliteitsclassificatie, niet nodig hebben. Een premier grand cru classé vind je ook nooit in een supermarkt. Alleen al niet vanwege de prijs. Het gaat bij die medailles dus om de onderkant en de middenmoot van de markt waar de concurrentie bijna moordend is. Medailles fungeren dan vaak als olie voor de verkoop.

 

Uitsluiten

Dat de medaille-inflatie intussen toeneemt, heeft twee oorzaken. De eerste is dat steeds meer concours-organisaties en producenten professionele proevers uitsluiten als ze niet minstens zo punten-gul zijn als de uitnodigende partij naar profijtelijke opvattingen van belang vindt. Op die manier worden wijnen omhoog geschreven die het niet verdienen. De tweede oorzaak is dat er wereldwijd steeds meer wijncompetities en concoursen worden geboren op basis van doorzichtige verdienmodellen. Er kan bijna geen nieuw druivenras populair worden in de markt, of er wordt wel een 'concours du monde' aan gewijd. Compleet met een dure trainingscursus voor ijdele handlangers die zichzelf graag in zo’n jury tillen. Dat glitter-gedoe heeft een overwaardering tot gevolg bij de massa die bijna van niks weet en zich op die manier tot aankoop laat opjagen. Want wie er niet 'snel bij' is, doet zich tekort.
Wat dat laatste betreft heeft de Keuringsdienst de consument wat meer zicht geboden op de onbetrouwbaarheid van wijnpromotie. Die kan gebaseerd zijn op wat een concours-proever 2 minuten in z’n glas heeft gehad. En dat is op z’n minst willekeurig, derhalve zorglijk en al helemaal geen garantie voor kwaliteit.

 

Wijnwijs schreef eerder uitvoerig over wijnconcoursen en wijnbling.

Wijnconcoursen vaak vervuild